Rozporządzenie Rady (UE) nr 1263/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
Artykuł 15c
W mocyZakazy ustanowione w art. 15a pozostają bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2012 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do realizacji takich umów.”
11) w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 2 lit. c) i d) otrzymują brzmienie:
„c)
członkowie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej lub osoby prawne, podmioty lub organy będące w posiadaniu lub pod kontrolą Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej albo jednego lub większej liczby jego członków lub osoby fizyczne lub prawne działające w ich imieniu lub zapewniające im ubezpieczenie lub inne podstawowe usługi;
d) inne osoby, podmioty lub organy udzielające wsparcia, takiego jak wsparcie materialne, logistyczne lub finansowe, rządowi Iranu oraz podmiotom będącym ich własnością lub przez nie kontrolowanym, lub osobom i podmiotom z nimi związanym;”;
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Bez uszczerbku dla odstępstw przewidzianych w art. 24, 25, 26, 27, 28, 28a lub 29 zabrania się świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych, wykorzystywanych do wymiany danych finansowych, na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załącznikach VIII i IX.”;
11) w art. 25, lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:
„(ii)
płatność nie będzie finansować działalności zakazanej na mocy niniejszego rozporządzenia. Jeżeli płatność stanowi wynagrodzenie za dokonaną już działalność handlową oraz odpowiednie organy innego państwa członkowskiego potwierdziły wcześniej, że działalność ta nie była zakazana w momencie jej dokonywania, uznaje się, prima facie, że płatność ta nie będzie się przyczyniała do zakazanej działalności; oraz”;
12) w art. 26 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
dany właściwy organ ustalił, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
(i) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku VIII lub IX oraz pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;
(ii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;
(iii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub
(iv) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów należnych w związku z wyrejestrowaniem statku oraz".
14) art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 28
Na zasadzie odstępstwa od art. 23 ust. 2 właściwe organy mogą również zezwolić, na warunkach jakie uznają za stosowne, na:
a) uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnego Banku Iranu po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne w celu zapewnienia instytucjom kredytowym lub finansowym płynności środków na finansowanie działalności handlowej, lub na obsługę pożyczki handlowej; lub
b) uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnego Banku Iranu po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne w celu zwrotu należnych roszczeń na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez osobę, podmiot lub organ z Iranu przed dniem 16 października 2012 r., jeśli taka umowa lub porozumienie stanowi o zwrocie zaległych kwot osobom, podmiotom lub organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich.
pod warunkiem, że dane państwo członkowskie powiadomiło inne państwa członkowskie i Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia na co najmniej dziesięć dnia roboczych przed wydaniem zezwolenia.”;
15) art. 30 zastępuje się artykułami w brzmieniu:
„Artykuł 30
1. Zakazane jest przekazywanie środków finansowych między, z jednej strony, instytucjami finansowymi i kredytowymi objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia, w rozumieniu art. 49, a z drugiej strony
a) instytucjami kredytowymi i finansowymi oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change), z siedzibą w Iranie;
b) oddziałami i podmiotami zależnymi - w przypadku gdy objęte są zakresem niniejszego rozporządzenia - instytucji kredytowych i finansowych oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change) z siedzibą w Iranie;
c) oddziałami i podmiotami zależnymi - w przypadku gdy nie są objęte zakresem niniejszego rozporządzenia - instytucji kredytowych i finansowych oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change) z siedzibą w Iranie; oraz
d) instytucjami kredytowymi i finansowymi oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change), niemającymi siedziby w Iranie, ale kontrolowanymi przez osoby, podmioty i organy mające siedzibę w Iranie,
chyba, że takie przekazywanie jest objęte zakresem ust. 2 i odbywa się zgodnie z ust. 3
2. Zezwala się na następujące przekazy, zgodnie z ust. 3:
a) przekazy dotyczące żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego, lub służące celom rolnym lub humanitarnym;
b) przekazy dotyczące osobistych przekazów pieniężnych;
c) przekazy związane z konkretną umową handlową, pod warunkiem że taki przekaz nie jest zakazany na mocy niniejszego rozporządzenia;
d) przekazy dotyczące misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych lub organizacji międzynarodowych posiadających immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim przekazy te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych lub organizacji międzynarodowych posiadających immunitet na mocy prawa międzynarodowego;
e) przekazy dotyczące płatności mających na celu zaspokojenie roszczeń osób, podmiotów lub organów z Iranu lub przeciwko nim, lub przekazy o podobnych charakterze, pod warunkiem że nie przyczyniają się one do działań zakazanych na mocy niniejszego rozporządzenia, w indywidualnych przypadkach, jeżeli dane państwo członkowskie powiadomiło inne państwo członkowskie i Komisję, co najmniej z dziesięciodniowym wyprzedzeniem, o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia.;
f) przekazy niezbędne do wykonania zobowiązań powstałych na mocy umów, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
3. Przekazywanie środków finansowych, na które może zostać wydane zezwolenie zgodnie z ust. 2, odbywa się w następujący sposób:
a) przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty poniżej 100 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty poniżej 40 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty nie wymagają uprzedniego zezwolenia.
O przekazach o wartości równej lub wyższej niż 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty należy uprzednio powiadomić właściwe organy danego państwa członkowskiego na piśmie;
b) przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty równe lub wyższe niż 100 000 EUR lub stanowiące równoważność tej kwoty, a także przekazy dotyczące transakcji związanych z osobistymi przekazami pieniężnymi na kwoty równe lub wyższe niż 40 000 EUR lub stanowiące równoważność tej kwoty, wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2.
Państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich udzielonych zezwoleniach co trzy miesiące;
c) wszelkie inne przekazy o wartości równej lub wyższej niż 10 000 EUR lub stanowiące równoważność tej kwoty wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2.
Państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich udzielonych zezwoleniach co trzy miesiące.
4. Przekazy środków pieniężnych w wysokości 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty nie wymagają wcześniejszego zezwolenia ani powiadomienia.
5. Powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków podmiotowi, objętemu zakresem ust. 1 lit. a) do d) są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę.
Powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych od podmiotu, objętego zakresem ust. 1 lit a) do d) są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę.
Jeżeli dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy nie jest objęty zakresem niniejszego rozporządzenia, powiadomienia i wnioski o zezwolenie są kierowane, w przypadku przekazu do podmiotu, objętego zakresem ust. 1 lit. a) do d) przez zleceniodawcę, a w przypadku przekazu pochodzącego od podmiotu, objętego zakresem ust. 1 lit. a) do d), przez odbiorcę właściwym organom państw członkowskich, w których odpowiednio, zleceniodawca lub odbiorca mają miejsce zamieszkania.
6. Instytucje kredytowe i finansowe, objęte zakresem niniejszego rozporządzenia w ramach działalności prowadzonej z podmiotami, o których mowa w ust. 1 ust. a) do d), oraz aby zapobiegać naruszeniom postanowień niniejszego rozporządzenia, prowadzą zwiększony nadzór w taki sposób, że:
a) stale nadzorują operacje prowadzone na rachunkach, w szczególności poprzez programy umożliwiające należyte nadzorowanie klientów;
b) wymagają, aby na blankietach zleceń płatniczych wypełniane były wszystkie rubryki dotyczące zleceniodawcy i beneficjenta danej transakcji, a jeżeli informacje te nie są wpisane – odmawiają przeprowadzenia operacji;
c) przechowują całą dokumentację transakcji przez pięć lat i na żądanie udostępniają ją organom krajowym;
d) jeśli mają uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że działalność prowadzona z instytucjami kredytowymi i finansowymi może naruszać przepisy niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie zawiadamiają o swoich podejrzeniach jednostkę analityki finansowej (FIU) lub inny właściwy organ wskazany przez dane państwo członkowskie, bez uszczerbku dla art. 5 i 23. FIU lub taki inny właściwy organ będą działały jako krajowe centrum otrzymujące i analizujące zawiadomienia o transakcjach, co do których istnieje podejrzenie, że mogą naruszać przepisy niniejszego rozporządzenia. FIU lub taki inny właściwy organ mają bezpośredni lub pośredni terminowy dostęp do informacji finansowych i administracyjnych oraz do informacji związanych z egzekwowaniem prawa, które uznają za niezbędne do odpowiedniego wypełniania tej funkcji, w tym do analizy zawiadomienia o podejrzanych transakcjach.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.