Artykuł 30b

1. Jeśli zezwolenie zostało przyznane zgodnie z art. 24, 25, 26, 27, 28 lub 28a, art. 30 i30a nie mają zastosowania.

Wymóg uzyskania wcześniejszego zezwolenia na przekaz środków finansowych, jak określono w art. 30 ust. 3 lit. b) i c), pozostaje bez uszczerbku dla dokonywania przekazów środków finansowych notyfikowanych z wyprzedzeniem odpowiedniemu organowi lub dokonywanych po uzyskaniu zezwolenia odpowiedniego organu przed dniem 22 grudnia 2012 r. Taki przekaz środków finansowych powinien być dokonany przed dniem 15 kwietnia 2013 r.

Art. 30 i 30a nie mają zastosowania w odniesieniu do przekazu środków finansowych, o których mowa w art. 29.

2. Art. 30 ust. 3 i art. 30a ust. 1 mają zastosowanie niezależnie od tego, czy przekazania środków finansowych dokonano poprzez jedną operację czy szereg operacji, które wydają się być ze sobą powiązane. Do celów niniejszego rozporządzenia, „operacje, które wydają się być ze sobą powiązane” obejmują:

a) szereg kolejnych przekazów od lub do tej samej instytucji finansowej lub kredytowej, objętej zakresem art. 30 ust. 1 lit. a) do d) lub od lub do tej samej osoby, podmiotu lub organu z Iranu, dokonywanych w związku z jednorazowym obowiązkiem przekazania środków finansowych, gdzie każdy indywidualny przekaz nie przekracza odpowiedniego progu określonego w art. 30 i art. 30a, lecz przekazy łącznie spełniają kryteria powiadomienia lub zezwolenia; lub

b) łańcuch przekazów obejmujących różnych dostawców usług płatniczych lub osób fizycznych lub prawnych, który stanowi wypełnienie jednorazowego obowiązku przekazania środków finansowych.

3. Do celów art. 30 ust. 3lit. b), art. 30 ust. 3 lit. c) oraz art. 30a ust. 1 lit. c) właściwe organy państw członkowskich udzielają, na warunkach jakie uznają za stosowne, zezwolenia, chyba że mają uzasadnione powody, by stwierdzić, że dany przekaz środków finansowych, który wymaga zezwolenia, wiązałby się z naruszeniem jakiegokolwiek zakazu lub obowiązków w niniejszym rozporządzeniu.

Właściwe organy mogą wymagać opłaty za rozpatrzenie wniosków o udzielenie zezwolenia.

4. Do celów art. 30a ust. 1 lit. c) zezwolenie uznaje się za udzielone, jeżeli właściwy organ otrzymał wniosek na piśmie o udzielenie zezwolenia i, w terminie czterech tygodni, nie sprzeciwił się na piśmie przekazaniu środków finansowych. Jeżeli sprzeciw wniesiono ze względu na toczące się dochodzenie, właściwy organ stwierdza ten fakt i niezwłocznie powiadamia o swojej decyzji. Właściwe organy mają bezpośredni lub pośredni terminowy dostęp do informacji finansowych, administracyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które są niezbędne do przeprowadzenia dochodzenia.

5. Następujące osoby, podmioty lub organy nie są objęte zakresem art. 30 oraz 30a:

a) osoby, podmioty lub organy, które dokonują jedynie konwersji dokumentów papierowych na dane w formie elektronicznej i działają na podstawie umowy z instytucją kredytową lub instytucją finansową;

b) osoby, podmioty lub organy, które jedynie dostarczają instytucjom kredytowym lub finansowym systemy informacyjne lub inne systemy wspierające przekazywanie środków finansowych; lub

c) osoby, podmioty lub organy, które jedynie dostarczają instytucjom kredytowym lub finansowym systemy rozliczeniowe i rozrachunkowe.”

16) art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 31

1. Oddziały i podmioty zależne instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie, objęte zakresem niniejszego rozporządzenia, w rozumieniu art. 49 powiadamiają właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o wszystkich dokonanych lub otrzymanych przez nie przekazach środków finansowych, o nazwach/imionach i nazwiskach stron, kwocie i dacie transakcji, w terminie pięciu dni roboczych od dokonania lub otrzymania danego przekazu środków. Jeżeli dostępna jest taka informacja, powiadomienie musi określać rodzaj transakcji oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj towarów, których ona dotyczy, a zwłaszcza musi wskazać, czy dotyczy ona towarów objętych zakresem załącznika I, II, III, IVA, V, VI, VIA, VIB, VII, VIIA lub VIIB niniejszego rozporządzenia, a także – jeżeli wywóz tych towarów wymaga zezwolenia – wskazywać numer udzielonego zezwolenia.

2. Z zastrzeżeniem ustaleń odnoszących się do wymiany informacji i zgodnie z tymi ustaleniami, powiadomione właściwe organy niezwłocznie przekazują informacje o powiadomieniach, o których mowa w ust. 1, stosownie do potrzeb, aby uniemożliwić jakąkolwiek transakcję, która mogłaby przyczyniać się do działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, właściwym organom pozostałych państw członkowskich, w których mają siedzibę strony takich transakcji.”;

17) skreśla się art. 32;

18) w art. 33 i 34 odesłania do art. 32 ust. 2 zastępuje się odesłaniami do art. 30 ust. 1;

19) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 37a

1. Zakazane jest świadczenie następujących usług w odniesieniu do zbiornikowców i statków towarowych pod banderą Islamskiej Republiki Iranu lub posiadanych, czarterowanych lub obsługiwanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez osoby, podmioty lub organy z Iranu:

a) świadczenie wszelkiego rodzaju usług klasyfikacji, w tym, ale nie tylko:

(i) opracowanie i stosowanie zasad klasyfikacji lub specyfikacji technicznych dotyczących projektowania, budowy, wyposażenia i konserwacji statków, jak również pokładowych systemów zarządzania;

(ii) przeprowadzanie badań i kontroli zgodnie z zasadami i procedurami klasyfikacji,

(iii) nadawanie znaku klasy oraz wydawanie, zatwierdzanie lub odnawianie certyfikatów zgodności z zasadami klasyfikacji lub specyfikacjami;

b) nadzór nad projektowaniem, budową lub naprawą statków lub ich części, w tym bloków, elementów, maszyn, instalacji elektrycznych i instalacji kontrolnych oraz uczestniczenie w nim, a także odnośna pomoc techniczna, w finansowaniu lub pomoc finansowa

c) kontrola, testowanie i certyfikacja sprzętu morskiego, materiałów i części składowych, jak również nadzór nad ich instalacją na pokładzie oraz nadzór nad integracją systemów;

d) przeprowadzanie badań, kontroli, audytów i wizyt oraz wydawanie, odnawianie lub zatwierdzanie odpowiednich certyfikatów i dokumentów zgodności, w imieniu administracji państwa bandery, zgodnie z Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r., w brzmieniu poprawionym (SOLAS 1974), wraz z Protokołem z 1988 r.; Międzynarodową konwencją o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973 r., zmienioną Protokołem z 1978 r. dotyczącym tej konwencji, w brzmieniu poprawionym (MARPOL 73/78); Konwencją o międzynarodowych przepisach w sprawie zapobiegania zderzeniom na morzu z 1972 r., w brzmieniu zmienionym (COLREG 1972); Międzynarodową konwencją o liniach ładunkowych, 1966 r. (1966) oraz jej Protokołem z 1988 r.; Międzynarodową konwencją o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978 r., w brzmieniu poprawionym (STCW); oraz Międzynarodowa konwencja o pomierzaniu pojemności statków, 1969 (TONNAGE 1969);

2. zakaz ustanowiony w ust. 1 stosuje się od dnia 15 stycznia 2013 r.