Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE Tekst mający znaczenie dla EOG
Załącznik III
W mocyPrzepisy odnoszące się do wyznaczania i funkcjonowania właściwego organu na podstawie art. 8 i 9
1. PRZEPISY ODNOSZĄCE SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
1) W celu wyznaczenia właściwego organu odpowiedzialnego za obowiązki określone w art. 8 państwa członkowskie jako minimum podejmują następujące czynności:
a) dokonują ustaleń organizacyjnych umożliwiających skuteczne wykonywanie zadań przypisanych właściwemu organowi w niniejszej dyrektywie, w tym ustaleń dotyczących regulacji kwestii bezpieczeństwa i ochrony środowiska w wyważony sposób;
b) opracowują oświadczenie w sprawie polityki opisujące cele nadzoru i egzekwowania przepisów, a także obowiązków właściwego organu w zakresie osiągnięcia przejrzystości, spójności, proporcjonalności i obiektywizmu w prowadzonej przez niego działalności regulacyjnej dotyczącej działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich.
2) Aby zapewnić realizację ustaleń w pkt 1, państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania, które obejmują:
a) finansowanie wystarczającej wiedzy specjalistycznej dostępnej wewnętrznie lub na mocy formalnych umów z państwami trzecimi lub na oba te sposoby, tak aby właściwy organ mógł prowadzić inspekcje działalności i dochodzenia w jej sprawie, podejmować działania służące egzekwowaniu przepisów oraz rozpatrywać sprawozdania dotyczące poważnych awarii i powiadomienia;
b) w razie korzystania z zewnętrznych źródeł wiedzy – finansowanie przygotowywania pisemnych wskazówek oraz nadzoru wystarczających, aby zachować spójność podejścia, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnej odpowiedzialności przez wyznaczony zgodnie z przepisami właściwy organ zgodnie z niniejszą dyrektywą;
c) finansowanie podstawowych szkoleń, łączności, dostępu do technologii, podróży służbowych i diet dla pracowników właściwego organu w związku z pełnionymi przez nich obowiązkami, a także w celu ułatwienia aktywnej współpracy między właściwymi organami na podstawie art. 27;
d) w stosownych przypadkach, zobowiązanie operatorów lub właścicieli do pokrycia kosztów poniesionych przez właściwy organ w wyniku wykonywania obowiązków na podstawie niniejszej dyrektywy;
e) finansowanie i wspieranie badań prowadzonych w związku z obowiązkami właściwego organu na podstawie niniejszej dyrektywy;
f) zapewnianie finansowania sprawozdań właściwego organu.
2. PRZEPISY ODNOSZĄCE SIĘ DO FUNKCJONOWANIA WŁAŚCIWEGO ORGANU
1) Do celów skutecznego pełnienia swoich obowiązków zgodnie z art. 9 właściwy organ przygotowuje:
a) pisemną strategię zawierającą opis jego obowiązków, priorytety działań, tj. w zakresie projektowania i eksploatacji instalacji, zarządzania integralnością oraz gotowości i reagowania w przypadku awarii, a także sposób jego organizacji;
b) procedury operacyjne określające sposób, w jaki będzie on prowadził inspekcje i egzekwował przepisy dotyczące obowiązków operatorów i właścicieli wynikających z niniejszej dyrektywy, w tym sposób rozpatrywania, oceny i potwierdzania sprawozdań dotyczących poważnych zagrożeń, sposób rozpatrywania powiadomień dotyczących operacji na odwiercie oraz sposób ustalania częstotliwości inspekcji środków kontroli ryzyka wystąpienia poważnych zagrożeń (w tym dla środowiska) w odniesieniu do danej instalacji lub danego rodzaju działalności;
c) procedury umożliwiające pełnienie jego obowiązków bez uszczerbku dla innych obowiązków, odnoszących się na przykład do działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na lądzie, oraz dla ustaleń na podstawie dyrektywy 92/91/EWG;
d) jeżeli w skład właściwego organu wchodzą co najmniej dwie jednostki – formalną umowę określającą niezbędne mechanizmy wspólnych działań w ramach właściwego organu, w tym mechanizmy nadzoru ze strony kadry kierowniczej wyższego szczebla, a także mechanizmy monitorowania i przeglądów, wspólnego planowania i kontroli, podziału obowiązków w zakresie rozpatrywania sprawozdań dotyczących poważnych zagrożeń, wspólnych dochodzeń, wewnętrznej komunikacji i sprawozdań publikowanych wspólnie na zewnątrz.
2) Szczegółowe procedury oceny sprawozdań dotyczących poważnych zagrożeń wymagają od operatora lub właściciela, aby przekazywał wszelkie informacje rzeczowe i inne informacje szczegółowe wymagane na mocy niniejszej dyrektywy. Na zasadzie minimum właściwy organ zapewnia, aby wymogi dotyczące następujących informacji były jasno określone we wskazówkach dla operatorów i właścicieli:
a) wszystkie przewidywalne zagrożenia, które mogą spowodować poważną awarię, w tym zagrożenia dla środowiska, zostały wykryte, ich ryzyko ocenione, a środki, w tym reagowanie w przypadku awarii, w celu zapewnienia kontroli ryzyka – określone;
b) system zarządzania bezpieczeństwem i środowiskiem został odpowiednio opisany, aby wykazać zgodność z niniejszą dyrektywą;
c) operator lub właściciel opisał odpowiednie ustalenia w odniesieniu do niezależnej weryfikacji oraz do audytu.
3) Przy dokonywaniu szczegółowej oceny sprawozdań dotyczących poważnych zagrożeń właściwy organ zapewnia, aby:
a) wszystkie rzeczowe informacje zostały przekazane;
b) operator lub właściciel określił wszystkie racjonalnie przewidywalne zagrożenia związane z poważnymi awariami, które odnoszą się do instalacji i jej funkcji, wraz z potencjalnymi zdarzeniami, które mogłyby do takich awarii doprowadzić, oraz by metoda i kryteria oceny przyjęte na potrzeby zarządzania ryzykiem wystąpienia poważnej awarii zostały jasno wyjaśnione, w tym czynniki odpowiedzialne za niepewność analizy;
c) w zarządzaniu ryzykiem uwzględnione zostały wszystkie właściwe etapy cyklu istnienia instalacji oraz przewidziane zostały wszystkie przewidywalne sytuacje, w tym:
(i) sposób uwzględnienia decyzji projektowych opisanych w powiadomieniu dotyczącym projektu w zarządzaniu ryzykiem w celu zapewnienia włączenia właściwych zasad dotyczących bezpieczeństwa i środowiska;
(ii) sposób prowadzenia operacji na odwiercie z instalacji podczas prowadzenia działalności;
(iii) sposób prowadzenia operacji na odwiercie i tymczasowego jej zawieszania przed rozpoczęciem wydobycia z instalacji wydobywczej;
(iv) sposób prowadzenia działalności połączonej z inną instalacją;
(v) sposób prowadzenia likwidacji instalacji;
d) sposób planowanego realizowania, w razie konieczności, środków ograniczania ryzyka określonych jako część zarządzania ryzykiem w celu zmniejszenia ryzyka do poziomu możliwego do przyjęcia;
e) czy przy określaniu środków niezbędnych do osiągnięcia możliwych do przyjęcia poziomów ryzyka operator lub właściciel wyraźnie wykazał, w jaki sposób uwzględniono właściwe dobre praktyki i opinie oparte na rozsądnych praktykach inżynieryjnych, najlepszych praktykach zarządzania oraz na zasadach obejmujących czynniki ludzkie i organizacyjne;
f) czy środki i ustalenia dotyczące wykrywania awarii oraz szybkiego i skutecznej reakcji w przypadku awarii zostały jasno określone i uzasadnione;
g) sposób włączenia ustaleń dotyczących ucieczki, ewakuacji i ratunku oraz środków mających na celu ograniczenie eskalacji awarii i zmniejszenie wpływu na środowisko w sposób logiczny i systematyczny, z uwzględnieniem potencjalnych warunków awaryjnych, w których będą one wykorzystywane;
h) sposób uwzględnienia tych wymogów w wewnętrznych planach reagowania w przypadku awarii oraz informacja, czy kopia lub odpowiedni opis wewnętrznego planu reagowania w przypadku awarii zostały przekazane właściwemu organowi;
i) czy system zarządzania bezpieczeństwem i środowiskiem opisany w sprawozdaniu dotyczącym poważnych zagrożeń jest odpowiedni do zapewniania kontroli ryzyka wystąpienia poważnych zagrożeń na każdym etapie cyklu istnienia instalacji oraz czy zapewnia zgodność ze wszystkimi właściwymi przepisami prawnymi, a także czy zapewnia audyt i realizację zaleceń audytu;
j) czy system niezależnej weryfikacji jest jasno wyjaśniony.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.