Artykuł 65

1. Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych właściwych organów, o których mowa w art. 64, oraz prawa państw członkowskich do wprowadzania i nakładania sankcji karnych, państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych odnoszących się do naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz podejmują wszelkie konieczne środki, by zapewnić wykonanie tych przepisów dotyczących sankcji. W przypadku podjęcia przez państwa członkowskie decyzji o niewprowadzaniu przepisów dotyczących sankcji administracyjnych w przypadku naruszeń, które podlegają krajowemu prawu karnemu, informują one Komisję o odpowiednich przepisach prawa karnego. Sankcje administracyjne i inne środki administracyjne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku obowiązków, o których mowa w ust. 1 i którym podlegają instytucje, finansowe spółki holdingowe i finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, istniała możliwość – w razie naruszenia przepisów krajowych mających na celu transponowanie niniejszej dyrektywy lub naruszenia rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – zastosowania sankcji, z zastrzeżeniem warunków określonych w prawie krajowym, w stosunku do członków organu zarządzającego oraz innych osób fizycznych, które w świetle prawa krajowego ponoszą odpowiedzialność za dane naruszenie.

3. Właściwym organom przyznaje się wszelkie uprawnienia w zakresie gromadzenia informacji i uprawnienia dochodzeniowe niezbędne do wypełniania ich funkcji. Bez uszczerbku dla innych odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 575/2013 uprawnienia te obejmują:

a) uprawnienie do wezwania następujących osób fizycznych lub prawnych do udzielenia wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania zadań powierzonych właściwym organom, w tym informacji, które powinny być przekazywane w regularnych odstępach i w określonych formatach do celów nadzorczych i związanych z nimi celów statystycznych:

(i) instytucje mające siedzibę w danym państwie członkowskim;

(ii) finansowe spółki holdingowe mające siedzibę w danym państwie członkowskim;

(iii) finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej mające siedzibę w danym państwie członkowskim;

(iv) holdingi mieszane mające siedzibę w danym państwie członkowskim;

(v) osoby należące do podmiotów lub podmioty, o których mowa w pkt (i)–(iv);

(vi) osoby trzecie, którym podmioty, o których mowa w ppkt (i)–(iv), zleciły na zasadzie outsourcingu funkcje lub działalność, w tym zewnętrzni dostawcy usług ICT, o których mowa w rozdziale V rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 (

15

);

b) uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych dochodzeń dotyczących wszelkich osób, o których mowa w lit. a) pkt (i)–(vi), mających siedzibę lub znajdujących się w danym państwie członkowskim, w razie gdy jest to konieczne do wykonywania zadań powierzonych właściwym organom, w tym uprawnienia do:

(i) wezwania do złożenia dokumentów;

(ii) badania ksiąg i rejestrów prowadzonych przez osoby, o których mowa w lit. a) pkt (i)–(vi), oraz uzyskiwania kopii lub wyciągów z tych ksiąg i rejestrów;

(iii) uzyskiwania wyjaśnień w formie pisemnej lub ustnej od dowolnej z osób, o których mowa w lit. a) pkt (i)–(vi), lub od ich przedstawicieli lub członków personelu; oraz

(iv) przesłuchiwania wszelkich innych osób, które zgadzają się na przesłuchanie, do celów zbierania informacji związanych z przedmiotem dochodzenia;

c) uprawnienie, z zastrzeżeniem innych warunków określonych w prawie unijnym, do prowadzenia wszelkich niezbędnych inspekcji w lokalach osób prawnych, o których mowa w lit. a) pkt (i)–(vi), i wszelkich innych jednostek objętych skonsolidowanym nadzorem, w przypadku, gdy właściwy organ sprawuje nadzór skonsolidowany, z zastrzeżeniem uprzedniego powiadomienia stosownych właściwych organów. Jeżeli inspekcja wymaga zezwolenia od organu sądowego zgodnie z przepisami krajowymi, wnosi się o takie zezwolenie.