Artykuł 94

1. Do zmiennych składników wynagrodzenia, oprócz zasad określonych w art. 92 ust. 2 i na tych samych warunkach co określone w tym artykule, mają zastosowanie następujące zasady:

a) w przypadku wynagrodzeń zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia jest ocena wyników danego pracownika i danej jednostki organizacyjnej w połączeniu z całościowymi wynikami instytucji; przy ocenie indywidualnych wyników bierze się pod uwagę kryteria finansowe i niefinansowe;

b) ocena wyników powinna odbywać się na przestrzeni kilku lat, tak aby procedura oceny opierała się na wynikach z dłuższego okresu i aby faktyczna wypłata składników wynagrodzenia zależnych od wyników była rozłożona na okres uwzględniający bazowy cykl koniunkturalny instytucji kredytowej i ryzyko związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą;

c) łączna wysokość zmiennych składników wynagrodzenia nie ogranicza zdolności instytucji do zwiększania jej bazy kapitałowej;

d) gwarantowane zmienne wynagrodzenie nie jest zgodne z należytym zarządzaniem ryzykiem lub zasadą wynagradzania za wyniki i nie wchodzi w zakres przyszłych planów wynagradzania;

e) gwarantowane zmienne składniki wynagrodzenia mają charakter wyjątkowy, występują jedynie przy rekrutacji nowych pracowników, w przypadku gdy instytucja dysponuje należytą i solidną bazą kapitałową, i ograniczają się do pierwszego roku zatrudnienia;

f) stosunek składników stałych łącznego wynagrodzenia do składników zmiennych jest odpowiednio wyważony, a stałe składniki stanowią na tyle dużą część łącznego wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie całkowicie elastycznej polityki dotyczącej zmiennych składników wynagrodzenia, w tym niewypłacanie zmiennego składnika wynagrodzenia;

g) instytucje określają odpowiedni stosunek składników stałych łącznego wynagrodzenia do składników zmiennych, przy czym zastosowanie mają następujące zasady:

(i) Składnik zmienny nie przekracza 100 % stałego składnika łącznego wynagrodzenia każdej osoby. Państwa członkowskie mogą wprowadzić niższy maksymalny odsetek.

(ii) Państwa członkowskie mogą zezwolić akcjonariuszom, właścicielom lub udziałowcom instytucji na zatwierdzenie wyższego maksymalnego poziomu stosunku stałych składników wynagrodzenia do składników zmiennych, pod warunkiem że łączny poziom zmiennego składnika nie przekroczy 200 % stałego składnika łącznego wynagrodzenia każdej osoby. Państwa członkowskie mogą wprowadzić niższy maksymalny odsetek.

Ewentualne zatwierdzenie stosunku na poziomie wyższym niż określono w akapicie pierwszym niniejszego punktu odbywa się zgodnie z następującą procedurą:

— akcjonariusze, właściciele lub udziałowcy instytucji podejmują działania zgodnie ze szczegółowym zaleceniem instytucji zawierającym powody i zakres wnioskowanego zatwierdzenia, w tym liczbę pracowników, których to dotyczy, ich funkcji, a także spodziewanego wpływu na wymóg w sprawie utrzymania prawidłowej bazy kapitałowej;

— Akcjonariusze lub właściciele lub udziałowcy instytucji stanowią większością co najmniej 66 %, pod warunkiem że reprezentowane jest co najmniej 50 % akcji lub równoważnych tytułów własności, lub gdy warunek ten nie jest spełniony, stanowią większością 75 % reprezentowanych tytułów własności,

— instytucja powiadamia wszystkich akcjonariuszy lub właścicieli lub udziałowców instytucji, zapewniając rozsądny okres powiadomienia z wyprzedzeniem, że będzie starać się o zatwierdzenie zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego punktu;

— instytucja niezwłocznie informuje właściwy organ o zaleceniu dla jej akcjonariuszy lub właścicieli lub udziałowców, w tym o proponowanym wyższym maksymalnym stosunku oraz o powodach jego określenia, i jest w stanie wykazać właściwemu organowi, że proponowany wyższy stosunek nie stoi w sprzeczności z obowiązkami instytucji na mocy niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z uwzględnieniem w szczególności obowiązków w zakresie funduszy własnych instytucji;

— instytucja informuje niezwłocznie właściwy organ o decyzjach podjętych przez jej akcjonariuszy lub udziałowców, w tym o ewentualnym zatwierdzonym wyższym maksymalnym stosunku zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego punktu, a właściwe organy wykorzystują otrzymane informacje do analizy porównawczej praktyk instytucji w tym względzie. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB, który publikuje je na zasadzie zbiorczej dla państw członkowskich pochodzenia we wspólnym formacie sprawozdawczym. EUNB może opracować wytyczne ułatwiające wdrożenie niniejszego tiret i zapewnienie spójności gromadzonych informacji;

— personel, którego bezpośrednio dotyczą wyższe maksymalne poziomy zmiennego wynagrodzenia, o których mowa w niniejszym podpunkcie, nie może mieć, w stosownych przypadkach, możliwości wykonywania, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych praw głosu, którymi mogą dysponować jako akcjonariusze lub właściciele lub udziałowcy instytucji.

(iii) Państwa członkowskie mogą zezwolić instytucjom na zastosowanie stopy dyskontowej, o której mowa w akapicie drugim niniejszego podpunktu, na poziomie maksymalnie 25 % łącznego wynagrodzenia zmiennego, pod warunkiem że jest ono wypłacane w instrumentach, które są odraczane na okres nie krótszy niż 5 lat. Państwa członkowskie mogą wprowadzić niższy maksymalny odsetek.

EUNB przygotowuje i publikuje w terminie do 31 marca 2014 r. wytyczne dotyczące mającej zastosowanie hipotetycznej stopy dyskontowej biorąc pod uwagę wszystkie odpowiednie czynniki, w tym stopę inflacji i ryzyko inflacji, które obejmują długość odroczenia. Wytyczne EUNB dotyczące stopy dyskontowej szczegółowo określają, w jaki sposób zachęcić do stosowania instrumentów, które są odraczane na okres nie krótszy niż 5 lat.

h) płatności z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy odzwierciedlają wyniki osiągnięte w dłuższym okresie i nie wynagradzają złych wyników ani uchybień;

i) pakiety wynagrodzenia w związku z odprawami lub wykupem umów poprzedniego zatrudnienia muszą być zgodne z długoterminowymi interesami instytucji, w tym rozwiązaniami w zakresie wstrzymania, zwłoki, wykonania i cofnięcia;

j) mierzenie wyników na potrzeby obliczania zmiennych składników wynagrodzenia lub puli zmiennych składników wynagrodzenia obejmuje korektę z tytułu wszelkich obecnych i przyszłych rodzajów ryzyka i uwzględnia koszt kapitału oraz wymaganą płynność;

k) przyznając zmienne składniki wynagrodzenia w obrębie instytucji, uwzględnia się także wszelkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka;

l) znaczna część każdego zmiennego składnika wynagrodzenia, stanowiąca w każdym przypadku co najmniej 50 %, składa się z następujących składników w pewnym stosunku:

(i) akcje lub, w zależności od struktury prawnej danej instytucji, równoważne tytuły własności; lub instrumenty związane z akcjami lub, w zależności od struktury prawnej danej instytucji, równoważne instrumenty niepieniężne;

(ii) w miarę możliwości – inne instrumenty w rozumieniu art. 52 lub 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub inne instrumenty, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty kapitału podstawowego Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość, które w każdym wypadku odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów zmiennego wynagrodzenia.

Instrumenty, o których mowa w niniejszej literze, podlegają odpowiednim zasadom ograniczającym rozporządzanie nimi, służącym dostosowaniu zachęt do długoterminowych interesów danej instytucji. Państwa członkowskie lub ich właściwe organy mogą wprowadzać ograniczenia co do rodzajów i form tych instrumentów lub – w stosownych przypadkach – niektórych z nich zakazać. Niniejsza litera ma zastosowanie zarówno do części zmiennego składnika wynagrodzenia odroczonej zgodnie z lit. m), jak i do nieodroczonej części zmiennego składnika wynagrodzenia;

m) znaczna część, a w każdym razie co najmniej 40 %, zmiennego składnika wynagrodzenia, jest odroczona na okres nie krótszy niż od czterech do pięciu lat i jest właściwie dostosowywana do charakteru działalności, związanego z nią ryzyka i działań danego pracownika. W przypadku członków organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla instytucji, które są istotne ze względu na swoją wielkość, strukturę organizacyjną, a także charakter, zakres i złożoność prowadzonej przez siebie działalności, okres odroczenia nie powinien być krótszy niż pięć lat.

Wynagrodzenie płatne w ramach uzgodnień o odroczeniu wypłaty przysługuje nie wcześniej niż to wynika z zasady proporcjonalności. W przypadku szczególnie wysokiego zmiennego składnika wynagrodzenia odroczeniu wypłaty podlega co najmniej 60 % jego kwoty. Długość okresu odroczenia ustala się zgodnie z cyklem koniunkturalnym, charakterem działalności, związanym z nią ryzykiem oraz działaniami danego pracownika;

n) zmienny składnik wynagrodzenia, w tym również jego odroczona część, jest wypłacany lub przysługuje do niego uprawnienie tylko wówczas, jeżeli nie wpływa to niekorzystnie na sytuację finansową całej instytucji oraz jest to uzasadnione na podstawie wyników tej instytucji, danej jednostki organizacyjnej i zainteresowanego pracownika.

Bez uszczerbku dla ogólnych zasad krajowego prawa zobowiązań i prawa pracy, łączna wysokość zmiennego składnika wynagrodzenia podlega generalnie znacznej redukcji w sytuacji, gdy instytucja uzyskuje słabsze lub ujemne wyniki finansowe, z uwzględnieniem zarówno obecnego wynagrodzenia, jak i redukcji wypłat kwot uzyskanych wcześniej, między innymi na podstawie ustaleń dotyczących zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty zmiennego składnika wynagrodzenia;

Do 100 % łącznego zmiennego wynagrodzenia podlega ustaleniom dotyczącym zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty. Instytucje określają szczególne kryteria dotyczące stosowania zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty. Takie kryteria obejmują w szczególności sytuacje, w których członek personelu:

(i) uczestniczył w działaniach, których wynikiem były znaczne straty dla instytucji, lub był odpowiedzialny za takie działania;

(ii) nie spełnił odpowiednich standardów dotyczących kompetencji i reputacji;

o) polityka w zakresie świadczeń emerytalnych jest zgodna ze strategią działalności, celami, wartościami i długoterminowymi interesami instytucji;

Jeżeli pracownik opuszcza instytucję przed osiągnięciem wieku emerytalnego, instytucja zatrzymuje uznaniowe świadczenia emerytalne przez okres 5 lat w postaci instrumentów, o których mowa w lit. l). Pracownikowi, który osiąga wiek emerytalny, uznaniowe świadczenia emerytalne wypłaca się w formie instrumentów, o których mowa w lit. l), przy czym ustanawia się ograniczenie rozporządzania tymi instrumentami na okres pięciu lat;

p) od pracowników wymagane jest, by zobowiązali się nie korzystać z osobistych strategii hedgingowych ani ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności w celu podważania skutków uwzględniania ryzyka w mającym do nich zastosowanie systemie wynagradzania;

q) zmienny składnik wynagrodzenia nie jest wypłacany za pomocą kanałów bądź metod ułatwiających obchodzenie niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2. EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia klas instrumentów, które spełniają warunki określone w ust. 1 lit. l) ppkt (ii).

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2014 r.

Na potrzeby wskazania pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, o czym mowa w art. 92 ust. 3, z wyjątkiem pracowników firm inwestycyjnych, EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria służące ustaleniu poniższych elementów:

a) obowiązki kierownicze i funkcje kontrolne;

b) istotne jednostki gospodarcze i znaczny wpływ na profil ryzyka odnośnej jednostki gospodarczej; oraz

c) inne kategorie pracowników, których nie wymieniono wyraźnie w art. 92 ust. 3, a których działalność zawodowa wpływa na profil ryzyka tych instytucji w sposób porównywalnie tak istotny jak w przypadku kategorii pracowników, które wymieniono w tym artykule.

EUNB przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 28 grudnia 2019 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszej dyrektywy w drodze przyjmowania zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie. W odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych mających zastosowanie do firm inwestycyjnych uprawnienie ustanowione w art. 94 ust. 2 niniejszej dyrektywy, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 (

18

), ma zastosowanie do dnia 26 czerwca 2021 r.

3. W drodze odstępstwa od ust. 1 wymogi określone w lit. l) i m) oraz lit. o) akapit drugi tego ustępu nie mają zastosowania do:

a) instytucji, która nie jest dużą instytucją zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 146) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i której wartość aktywów – średnio oraz na zasadzie indywidualnej, zgodnie z niniejszą dyrektywą i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 – nie przekracza 5 mld EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym bieżący rok obrachunkowy;

b) pracownika, którego roczne wynagrodzenie zmienne nie przekracza 50 000 EUR ani jednej trzeciej rocznego łącznego wynagrodzenia tego pracownika.

4. W drodze odstępstwa od ust. 3 lit. a) państwo członkowskie może obniżyć lub podwyższyć próg, o którym mowa w tym przepisie, pod warunkiem że:

a) instytucja, względem której państwo członkowskie korzysta z tego przepisu, nie jest dużą instytucją zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 146) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz, w przypadku gdy próg został podwyższony:

(i) instytucja spełnia kryteria określone w art. 4 ust. 1 pkt 145 lit. c), d) i e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

(ii) próg ten nie przekracza 15 mld EUR;

b) zmiana progu zgodnie z niniejszym ustępem jest właściwa przy uwzględnieniu charakteru instytucji, zakresu i złożoności jej działalności, jej struktury organizacyjnej lub, w stosownych przypadkach, cech grupy, do której należy.

5. W drodze odstępstwa od ust. 3 lit. b) państwo członkowskie może zdecydować, że pracownicy uprawnieni do rocznego wynagrodzenia zmiennego poniżej progu i odsetka, o których mowa w tej literze, nie podlegają przewidzianemu w tym przepisie odstępstwu ze względu na specyfikę rynku krajowego pod względem praktyk w zakresie wynagrodzenia lub ze względu na charakter obowiązków i profil stanowiska tych pracowników.

6. Do dnia 28 czerwca 2023 r. Komisja, w ścisłej współpracy z EUNB, przeprowadzi przegląd i sporządzi sprawozdanie na temat stosowania ust. 3–5 oraz przedłoży to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym.

7. EUNB wydaje wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, ułatwiające wdrożenie ust. 3, 4 i 5 i zapewniające ich spójne stosowanie.