Artykuł 2

1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących wyrobów:

a) rekreacyjne jednostki pływające i częściowo ukończone rekreacyjne jednostki pływające;

b) skutery wodne i częściowo ukończone skutery wodne;

c) elementy składowe wymienione w załączniku II, gdy wprowadza się je do obrotu w Unii oddzielnie, zwane dalej „elementami składowymi”;

d) silniki napędowe instalowane lub przeznaczone specjalnie do zainstalowania na lub w jednostkach pływających;

e) silniki napędowe instalowane na lub w jednostkach pływających, które zostały poddane gruntownej modyfikacji silnika;

f) jednostki pływające, które zostały poddane gruntownej przeróbce jednostki.

2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do następujących wyrobów:

a) jeżeli chodzi o wymagania dotyczące projektu i budowy, określone w załączniku I część A:

(i) jednostki pływające przeznaczone wyłącznie do wyścigów, włączając w to regatowe łodzie wiosłowe oraz treningowe łodzie wiosłowe, oznaczone jako takie przez producenta;

(ii) kanadyjki i kajaki zaprojektowane do napędzania wyłącznie siłą ludzkich mięśni, gondole i rowery wodne;

(iii) deski surfingowe zaprojektowane wyłącznie do tego, by były napędzane przez wiatr i sterowane przez osobę stojącą lub osoby stojące;

(iv) deski surfingowe;

(v) oryginalne historyczne jednostki pływające i ich poszczególne repliki zaprojektowane przed 1950 r., zbudowane głównie z oryginalnych materiałów i oznaczone jako takie przez producenta;

(vi) doświadczalne jednostki pływające, pod warunkiem że nie są one wprowadzane do obrotu w Unii;

(vii) jednostki pływające zbudowane na własny użytek, pod warunkiem że nie są one następnie wprowadzane do obrotu w Unii w okresie pięciu lat od momentu oddania jednostki pływającej do użytku;

(viii) jednostki pływające specjalnie przeznaczone do obsadzenia załogą i do przewożenia pasażerów w celach zarobkowych, nie naruszając ust. 3, niezależnie od liczby pasażerów;

(ix) łodzie podwodne;

(x) poduszkowce;

(xi) wodoloty;

(xii) jednostki pływające z napędem parowym o spalaniu zewnętrznym, w których za opał służy węgiel, koks, drewno, olej lub gaz;

(xiii) pojazdy ziemnowodne, tj. pojazdy silnikowe, mające koła lub gąsienicowe, które mogą poruszać się zarówno na wodzie, jak i na lądzie;

b) jeżeli chodzi o wymagania dotyczące emisji spalin, określone w załączniku I część B:

(i) silniki napędowe instalowane lub przeznaczone specjalnie do zainstalowania w następujących wyrobach:

— jednostki pływające przeznaczone wyłącznie do wyścigów, oznaczone jako takie przez producenta,

— doświadczalne jednostki pływające, o ile nie są one wprowadzane do obrotu w Unii,

— jednostki pływające specjalnie przeznaczone do obsadzenia załogą i do przewożenia pasażerów w celach zarobkowych, nie naruszając ust. 3, niezależnie od liczby pasażerów,

— łodzie podwodne,

— poduszkowce,

— wodoloty,

— pojazdy ziemnowodne, tj. pojazdy silnikowe, mające koła lub gąsienicowe, które mogą poruszać się zarówno na wodzie, jak i na lądzie;

(ii) oryginały i poszczególne repliki historycznych silników napędowych, opartych na projekcie sprzed 1950 r., nieprodukowanych seryjnie i zainstalowanych na jednostkach pływających, o których mowa w lit. a) ppkt (v) lub (vii);

(iii) silniki napędowe zbudowane na własny użytek, pod warunkiem że nie są one później wprowadzane do obrotu w Unii w okresie pięciu lat od momentu oddania jednostki pływającej do użytku;

c) jeżeli chodzi o wymagania dotyczące emisji hałasu, określone w załączniku I część C:

(i) wszystkie jednostki pływające, o których mowa w lit. b);

(ii) jednostki pływające zbudowane na własny użytek, pod warunkiem że nie są one następnie wprowadzane do obrotu w Unii w okresie pięciu lat od momentu oddania jednostki pływającej do użytku.

3. Fakt, że ta sama jednostka pływająca może być również przedmiotem czarteru lub służyć do treningu sportowego i rekreacyjnego, nie wyklucza objęcia jej niniejszą dyrektywą, gdy jest ona wprowadzona do obrotu w Unii do celów rekreacyjnych.