Artykuł 82

1. Państwo członkowskie zapewnia udzielanie jednostce organizacyjnej fachowych porad przez eksperta ochrony przed promieniowaniem dotyczących zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi, w odniesieniu do narażenia zawodowego i narażenia ludności.

2. Porady eksperta ochrony przed promieniowaniem obejmują w stosownych przypadkach między innymi następujące kwestie:

a) optymalizację i ustanowienie odpowiednich ograniczników dawki;

b) plany dla nowych instalacji i przyjęcie do eksploatacji nowych lub zmienionych źródeł promieniowania w związku z wszelkimi kontrolami inżynieryjnymi, cechami projektowymi, cechami bezpieczeństwa i urządzeniami ostrzegawczymi związanymi z ochroną przed promieniowaniem,

c) kategoryzację terenów kontrolowanych i nadzorowanych;

d) klasyfikację pracowników;

e) programy monitorowania miejsca pracy i monitorowania indywidualnego oraz odnośną dozymetrię indywidualną;

f) odpowiednie wyposażenie pomiarowe służące do monitorowania promieniowania;

g) zapewnienie jakości;

h) program monitorowania środowiska;

i) ustalenia dotyczące gospodarowania odpadami promieniotwórczymi;

j) ustalenia na rzecz zapobiegania wypadkom i incydentom;

k) gotowość i działanie w sytuacjach narażenia wyjątkowego;

l) programy szkolenia i przekwalifikowania dla pracowników narażonych;

m) badanie i analiza wypadków i incydentów oraz odpowiednie działania naprawcze;

n) warunki zatrudnienia pracownic w ciąży i karmiących piersią;

o) przygotowanie odpowiedniej dokumentacji, takiej jak uprzednich ocen ryzyka i procedur pisemnych;

3. Ekspert ochrony przed promieniowaniem w stosownych przypadkach współpracuje z ekspertem fizyki medycznej.

4. Jeżeli przewiduje to prawodawstwo krajowe, ekspertowi ochrony przed promieniowaniem można przydzielać zadania dotyczące ochrony pracowników i osób z ogółu ludności przed promieniowaniem.