Załącznik I

1. Bez uszczerbku dla poziomów referencyjnych ustalonych dla dawek równoważnych poziomy referencyjne wyrażone w dawkach skutecznych są ustalane w zakresie od 1 do 20 mSv rocznie w sytuacji narażenia istniejącego oraz od 20 do 100 mSv (dawka ostra lub roczna) w sytuacji narażenia wyjątkowego.

2. W szczególnych sytuacjach można rozważyć poziom referencyjny poniżej zakresów, o których mowa w pkt 1, w szczególności:

a) poziom referencyjny poniżej 20 mSv może zostać ustalony w sytuacji narażenia wyjątkowego, jeśli można zapewnić odpowiednią ochronę bez powodowania nieproporcjonalnej szkody wynikającej z podjęcia odpowiednich działań zaradczych lub nadmiernych kosztów;

b) poziom referencyjny poniżej 1 mSv rocznie może zostać ustalony, w stosownych przypadkach, w sytuacji narażenia istniejącego w odniesieniu do określonych narażeń związanych ze źródłami lub w odniesieniu do dróg narażenia.

3. W przypadku przejścia z sytuacji narażenia wyjątkowego do sytuacji narażenia istniejącego ustala się odpowiednie poziomy referencyjne, w szczególności po zakończeniu długoterminowych działań zaradczych takich jak przesiedlenie ludności.

4. Ustalone poziomy referencyjne uwzględniają cechy panujących sytuacji oraz kryteria społeczne, które mogą obejmować, co następuje:

a) w przypadku narażeń mniejszych lub równych 1 mSv rocznie – ogólne informacje na temat poziomu narażenia, bez specjalnego uwzględniania poszczególnych narażeń;

b) w zakresie do 20 mSv lub równych 20 mSv rocznie – szczegółowe informacje w celu umożliwienia poszczególnym osobom zarządzania własnym narażeniem, jeśli jest to możliwe;

c) w zakresie do 100 mSv lub równych 100 mSv rocznie – ocenę indywidualnych dawek i szczegółowe informacje na temat zagrożeń związanych z promieniowaniem oraz na temat dostępnych działań w celu ograniczenia narażeń.