Załącznik XI

A.

Elementy, które należy zawrzeć w systemie zarządzania sytuacjami wyjątkowymi:

1) Ocena potencjalnych sytuacji narażenia wyjątkowego i związanego z nimi narażenia ludności i narażenia zawodowego w sytuacjach wyjątkowych;

2) Jasny podział obowiązków osób i organizacji odgrywających rolę w ustaleniach dotyczących gotowości i reagowania;

3) Ustanowienie na odpowiednich poziomach planów działania w sytuacjach wyjątkowych związanych z konkretnym obiektem lub działaniem człowieka;

4) Niezawodne drogi komunikacji oraz efektywne i skuteczne ustalenia na rzecz współpracy i koordynacji w danej instalacji oraz na odpowiednich poziomach krajowych i międzynarodowych;

5) Ochrona zdrowia pracowników ekip awaryjnych;

6) Ustalenia dotyczące udzielania uprzednich informacji i zapewniania szkolenia pracownikom ekip awaryjnych i wszystkim innych osobom wykonującym zadania lub pełniącym obowiązki w zakresie działania w sytuacjach wyjątkowych, z uwzględnieniem regularnych ćwiczeń;

7) Ustalenia w zakresie indywidualnego monitoringu lub oceny dawek indywidualnych pracowników ekip awaryjnych i rejestrowania dawek;

8) Ustalenia w zakresie informowania społeczeństwa;

9) Zaangażowanie zainteresowanych stron;

10) Przejście od sytuacji narażenia wyjątkowego do sytuacji narażenia istniejącego z uwzględnieniem odbudowy i rekultywacji.

B.

Elementy, które należy zawrzeć w planie działania w sytuacjach wyjątkowych

Gotowość na wypadek sytuacji wyjątkowej:

1) Poziomy referencyjne dla narażenia ludności, przy uwzględnieniu kryteriów określonych w załączniku I;

2) Poziomy referencyjne dla narażenia zawodowego w sytuacji wyjątkowej, przy uwzględnieniu art. 53.

3) Zoptymalizowane strategie ochronne dla osób z ogółu ludności, którzy mogą być narażeni na działanie promieniowania jonizującego, w odniesieniu do różnych zakładanych zdarzeń i powiązanych scenariuszy;

4) Zdefiniowane uprzednio ogólne kryteria szczególnych środków ochronnych;

5) Domyślne przyczyny zdarzenia radiacyjnego lub kryteria operacyjne, takie jak dane wynikające z obserwacji i wskaźniki warunków miejscowych;

6) Ustalenia na rzecz szybkiej koordynacji między organizacjami odgrywającymi rolę w zakresie gotowości na wypadek sytuacji wyjątkowej i działania w sytuacjach wyjątkowych oraz z wszystkimi pozostałymi państwami członkowskimi i państwami trzecimi, które zostały lub mogą zostać dotknięte daną sytuacją;

7) Ustalenia umożliwiające przegląd i zmiany planu działania w sytuacjach wyjątkowych w celu uwzględnienia zmian lub doświadczeń zebranych w ramach ćwiczeń i zdarzeń.

Ustalenia dokonywane są z wyprzedzeniem, aby móc dostosować te elementy – w stosownych przypadkach w czasie sytuacji narażenia wyjątkowego – do zmieniających się warunków panujących w trakcie podejmowania działań.

Działanie w sytuacjach wyjątkowych:

Działanie w sytuacji narażenia wyjątkowego jest podejmowane poprzez odpowiednio szybkie wdrożenie ustaleń w zakresie gotowości, obejmujących między innymi następujące elementy:

1) Niezwłoczne wdrożenie środków ochronnych, w miarę możliwości przed pojawieniem się narażenia;

2) Ocenę skuteczności strategii i wdrożonych działań oraz dostosowanie ich do panującej sytuacji;

3) Porównanie dawek pod kątem mającego zastosowanie poziomu referencyjnego, koncentrując się na tych grupach, których dawki przekraczają poziom referencyjny;

4) Wdrażanie dalszych strategii ochronnych, w razie konieczności, w zależności od panujących warunków i dostępnych informacji.