Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „produkt” oznacza towar pochodzący z Unii lub z państwa Ameryki Środkowej i, w przypadku gdy produkt stanowi przedmiot dochodzenia, może obejmować jedną lub kilka pozycji taryfowych lub ich podsegment w zależności od konkretnej sytuacji rynkowej lub jakąkolwiek segmentację produktów powszechnie stosowaną w przemyśle unijnym;

b) „zainteresowane strony” oznaczają strony, których dotyczy przywóz danego produktu;

c) „przemysł unijny” oznacza wszystkich unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, prowadzących działalność na terytorium Unii, producentów unijnych, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi większą część całkowitej unijnej produkcji tych produktów lub, w przypadku gdy produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny jest tylko jednym z szeregu produktów wytwarzanych przez producentów unijnych, konkretne działania służące produkcji produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;

d) „poważna szkoda” oznacza znaczące ogólne osłabienie;

e) „groźba poważnej szkody” oznacza poważną szkodę, której powstanie jest w sposób oczywisty nieuchronne;

f) „poważne pogorszenie” oznacza znaczące zakłócenia w danym sektorze lub przemyśle unijnym;

g) „groźba poważnego pogorszenia” oznacza znaczące zakłócenia, które są w sposób oczywisty nieuchronne;

h) „okres przejściowy” oznacza dziesięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania umowy w odniesieniu do produktu, dla którego w harmonogramie znoszenia ceł strony UE, określonym w załączniku I (Znoszenie należności celnych) do umowy („harmonogram znoszenia ceł”) przewidziano okres znoszenia ceł krótszy niż dziesięć lat lub okres znoszenia ceł plus trzy lata, w przypadku produktów, dla których w harmonogramie znoszenia ceł przewidziano okres znoszenia ceł wynoszący dziesięć lat lub więcej;

i) „państwo Ameryki Środkowej” oznacza Kostarykę, Salwador, Gwatemalę, Honduras, Nikaraguę lub Panamę.

Ustalenie istnienia groźby poważnej szkody w rozumieniu akapitu pierwszego lit. e) opiera się na sprawdzalnych faktach, a nie jedynie na przypuszczeniach, domysłach lub nikłym prawdopodobieństwie. Aby ustalić istnienie groźby poważnej szkody, bierze się pod uwagę między innymi sporządzone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5, prognozy, szacunki i analizy.