Artykuł 6

1. W przypadku niektórych stad państwo członkowskie może przyznać dodatkowy przydział statkom pływającym pod jego banderą, które uczestniczą w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów. Stada te określono w załączniku I.

2. Dodatkowy przydział, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać ogólnego limitu określonego w załączniku I jako odsetek kwoty przyznanej temu państwu członkowskiemu.

3. Dodatkowy przydział, o którym mowa w ust. 1, musi spełniać następujące warunki:

a) statek stosuje kamery telewizji przemysłowej (CCTV) wraz z systemem czujników (zwany łącznie „systemem CCTV”), które rejestrują całość działalności połowowej oraz działalności związanej z przetwarzaniem prowadzonej na pokładzie;

b) dodatkowy przydział przyznany pojedynczemu statkowi uczestniczącemu w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów nie przekracza żadnego z wymienionych niżej limitów:

(i) 75 % odrzutów określonych szacunkowo przez dane państwo członkowskie dla typu statku, do którego należy określony statek, któremu przyznano dodatkowy przydział;

(ii) 30 % indywidualnego przydziału dla danego statku ustalonego przed przystąpieniem do udziału w testach;

c) wszystkie połowy ze stad objętych dodatkowym przydziałem, jakich dokona statek, w tym także połowy ryb poniżej minimalnych rozmiarów określonych w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98, są odliczane od indywidualnego przydziału tego statku, jako uzyskane z dodatkowego przydziału przyznanego na podstawie niniejszego artykułu;

d) po całkowitym wykorzystaniu przez dany statek dodatkowego przydziału przyznanego na podstawie niniejszego artykułu w odniesieniu do któregokolwiek ze stad objętego dodatkowym przydziałem statek ten musi przerwać wszelką działalność połowową w danym obszarze TAC;

e) w odniesieniu do stad, co do których niniejszy artykuł może być stosowany, państwa członkowskie mogą zezwolić na transfer indywidualnego przydziału lub dowolnej jego części od statków nieuczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów do statków, które w tych testach uczestniczą, pod warunkiem że można wykazać, że nie wzrosną odrzuty dokonywane przez statki nieuczestniczące w takich połowach.

4. Niezależnie od ust. 3 lit. b) ppkt (i) państwo członkowskie może wyjątkowo przyznać statkowi pływającemu pod jego banderą przydział przewyższający 75 % odrzutów szacowanych dla typu statku, do którego należy określony statek, któremu przyznano dodatkowy przydział, pod warunkiem że:

a) wskaźnik odrzutów szacowanych dla danego typu statku wynosi poniżej 10 %;

b) włączenie tego typu statku jest ważne dla oceny możliwości systemu CCTV do celów kontroli;

c) wszystkie statki uczestniczące w testach nie przekroczą łącznie ogólnego limitu 7 5 % szacowanych odrzutów.

5. W zakresie, w jakim nagrania uzyskane zgodnie z ust. 3 lit. a) wiążą się z przetwarzaniem danych osobowych w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE, dyrektywa ta ma zastosowanie do przetwarzania takich danych.

6. W przypadku gdy państwo członkowskie wykryje, że statek uczestniczący w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów nie spełnia warunków określonych w ust. 3, natychmiast wycofuje dodatkowy przydział przyznany temu statkowi oraz wyklucza go z uczestnictwa w przedmiotowych testach na pozostałą część 2013 r.

7. Przed przyznaniem dodatkowego przydziału, o którym mowa w ust. 1–6, państwo członkowskie przedkłada Komisji następujące informacje:

a) wykaz statków pływających pod jego banderą uczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów;

b) specyfikacje zdalnych elektronicznych urządzeń monitorowania zainstalowanych na pokładzie tych statków;

c) zdolności, rodzaj i specyfikację narzędzi połowowych używanych przez te statki;

d) szacowaną wielkość odrzutów dla każdego typu statku uczestniczącego w testach;

e) wielkość połowów ze stada objętego odpowiednim TAC, dokonanych w 2012 r. przez statki uczestniczące w testach.

8. Komisja może zażądać od każdego państwa członkowskiego, które korzysta z możliwości określonych w niniejszym artykule, przedłożenia do przeglądu naukowemu organowi doradczemu jego oceny odrzutów występujących dla każdego typu statku w celu monitorowania wdrażania wymogów określonych w ust. 3 lit. b) ppkt (i). W przypadku braku oceny potwierdzającej taką wielkość odrzutów dane państwo członkowskie podejmuje wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia spełnienia tego wymogu i informuje o nich Komisję.