Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział I — INFORMACJE OGÓLNE
Artykuł 1
W mocyDefinicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) „klient pośredni” oznacza klienta będącego klientem członka rozliczającego;
b) „pośrednie uzgodnienia rozliczeniowe” oznaczają ogół stosunków umownych między dostawcami i odbiorcami pośrednich usług rozliczeniowych świadczonych przez klienta, klienta pośredniego lub klienta pośredniego drugiego rzędu;
c) „potwierdzenie” oznacza dokumentację zgody kontrahentów na wszystkie warunki kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
d) „klient pośredni drugiego rzędu” oznacza klienta klienta pośredniego;
e) „klient pośredni trzeciego rzędu” oznacza klienta klienta pośredniego drugiego rzędu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.