Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział II — POŚREDNIE UZGODNIENIA ROZLICZENIOWE
Artykuł 5a
W mocyWymogi dotyczące świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych przez klientów pośrednich
1. Klient pośredni może świadczyć pośrednie usługi rozliczeniowe na rzecz klienta pośredniego drugiego rzędu tylko pod warunkiem że strony pośrednich uzgodnień rozliczeniowych spełniają jeden z wymogów określonych w ust. 2 oraz pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:
a) klient pośredni jest posiadającą zezwolenie instytucją kredytową lub takąż firmą inwestycyjną lub podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim, który byłby uznawany za instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, gdyby miał siedzibę w Unii;
b) klient pośredni oraz klient pośredni drugiego rzędu zawierają, w formie pisemnej, pośrednie uzgodnienie rozliczeniowe. Pośrednie uzgodnienie rozliczeniowe obejmuje co najmniej następujące warunki umowne:
(i) warunki ogólne, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b);
(ii) zobowiązanie klienta pośredniego do honorowania wszystkich zobowiązań klienta pośredniego drugiego rzędu wobec klienta w odniesieniu do transakcji objętych pośrednim uzgodnieniem rozliczeniowym;
c) aktywa i pozycje klienta pośredniego drugiego rzędu są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a).
Wszystkie aspekty pośredniego uzgodnienia rozliczeniowego, o którym mowa w lit. b), muszą być jednoznacznie udokumentowane.
2. Do celów ust. 1 strony pośrednich uzgodnień rozliczeniowych spełniają jeden z następujących warunków:
a) członek rozliczający i klient wchodzą w skład tej samej grupy, ale klient pośredni nie wchodzi w skład tej grupy;
b) klient i klient pośredni wchodzą w skład tej samej grupy, ale ani członek rozliczający, ani klient pośredni drugiego rzędu nie wchodzą w skład tej grupy.
3. W odniesieniu do pośrednich uzgodnień rozliczeniowych zawartych przez strony w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. a):
a) przepisy art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 5, art. 4 ust. 6 i art. 4 ust. 8 stosują się do klienta w taki sposób, jakby ten klient był członkiem rozliczającym;
b) przepisy art. 2 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2, art. 5 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 5 ust. 8 i art. 5 ust. 9 stosują się do klienta pośredniego w taki sposób, jakby ten klient pośredni był klientem.
4. W odniesieniu do pośrednich uzgodnień rozliczeniowych zawartych przez strony w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. b):
a) przepisy art. 4 ust. 5 i art. 4 ust. 6 stosują się do klienta w taki sposób, jakby ten klient był członkiem rozliczającym;
b) przepisy art. 2 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2, art. 5 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 5 ust. 8 i art. 5 ust. 9 stosują się do klienta pośredniego w taki sposób, jakby ten klient pośredni był klientem.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.