Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział IV — PROWADZENIE DOKUMENTACJI
Artykuł 13
W mocyDokumentacja transakcji
1. CCP przechowuje dokumentację wszystkich transakcji w ramach wszystkich kontraktów, które rozlicza, oraz zapewnia, aby dokumentacja ta obejmowała wszystkie informacje niezbędne do dokonania kompleksowej i wiernej rekonstrukcji procesu rozliczania każdego kontraktu oraz aby możliwe było zidentyfikowanie każdego zapisu dotyczącego każdej transakcji i przeszukiwanie dokumentacji przynajmniej według każdego z następujących kryteriów: CCP, interoperacyjny CCP, członek rozliczający, klient (jeśli znany jest CCP) i instrument finansowy.
2. Dla każdej transakcji otrzymanej do rozliczenia CCP – niezwłocznie po otrzymaniu stosownych informacji – dokonuje zapisu zawierającego następujące informacje i go aktualizuje:
a) cenę, stopę lub spread i ilość;
b) charakter rozliczenia, który wskazuje, czy z punktu widzenia dokumentacji CCP transakcja stanowiła transakcję kupna czy sprzedaży;
c) oznaczenie instrumentu;
d) oznaczenie członka rozliczającego;
e) oznaczenie platformy, na której zawarto dany kontrakt;
f) datę i godzinę wstąpienia CCP w prawa i obowiązki;
g) datę i godzinę zamknięcia kontraktu;
h) warunki i sposób rozrachunku;
i) datę i godzinę rozrachunku transakcji lub zakupu instrumentu na otwartym rynku oraz następujące informacje, o ile mają zastosowanie:
(i) datę i godzinę pierwotnego zawarcia kontraktu;
(ii) pierwotne warunki i strony kontraktu;
(iii) oznaczenie interoperacyjnego CCP rozliczającego jedną „nogę” transakcji;
(iv) tożsamość klienta, w tym każdego klienta pośredniego, o ile jest znana CCP, a w przypadku transferu typu „give-up” – oznaczenie strony, która dokonała transferu kontraktu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.