Artykuł 13

1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu ustanowienia wymogów, zgodnie z którymi produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw mogą być wywożone do państw trzecich lub wysyłane do pozostałej części Unii. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

Wymogi te obejmują w szczególności zwrot pomocy otrzymanej z tytułu szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw.

Wywóz do państw trzecich produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw nie podlega obowiązkowi przedkładania świadectwa.

2. Akapit pierwszy ust. 1 nie stosuje się do produktów, które zostały przetworzone na mniejszych wyspach z wykorzystaniem produktów objętych pomocą w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i które są:

a) wywożone do państw trzecich lub wysyłane do pozostałej części Unii w granicach limitów ilościowych odpowiadających tradycyjnym wysyłkom i tradycyjnemu wywozowi;

b) wywożone do państw trzecich w ramach handlu regionalnego z zachowaniem miejsc przeznaczenia i zgodnie z przepisami szczegółowymi, które zostaną określone przez Komisję;

c) wysyłane między mniejszymi wyspami.

Wywóz produktów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), do państw trzecich nie podlega obowiązkowi przedkładania świadectwa.

Wywóz produktów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), nie podlega żadnej refundacji.

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające limity ilościowe produktów, o których mowa w lit. a), oraz przepisy szczegółowe, o których mowa w lit. b). Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 22 ust. 2.

3. Procesy przetwórcze mogące prowadzić do tradycyjnego wywozu handlowego lub tradycyjnej wysyłki spełniają odpowiednio warunki przetwarzania mające zastosowanie w ramach kontroli celnej przewidzianej w odpowiednich przepisach Unii, z wyjątkiem wszystkich form zwyczajowych zabiegów.