Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru Tekst mający znaczenie dla EOG

Sekcja 5 — Inwestycje w pozycje sekurytyzacyjne

Artykuł 53

W mocy

Wymogi jakościowe dotyczące ZAFI posiadających ekspozycję z tytułu sekurytyzacji

1. Przed przyjęciem ekspozycji na ryzyko kredytowe z tytułu sekurytyzacji w imieniu jednego AFI lub większej ich liczby i w razie potrzeby później ZAFI są w stanie wykazać właściwym organom w odniesieniu do każdej z ich poszczególnych pozycji sekurytyzacyjnych, że mają wszechstronną i dogłębną wiedzę na temat tych pozycji oraz że wdrożyły formalne zasady i procedury dostosowane do profilu ryzyka odpowiednich inwestycji AFI w pozycje sekurytyzacyjne do celów analizy i rejestrowania:

a) informacji ujawnianych na mocy art. 51 przez jednostki inicjujące lub sponsorujące w celu określenia udziału gospodarczego netto, który stale utrzymują w sekurytyzacji;

b) charakterystyki ryzyka poszczególnych pozycji sekurytyzacyjnych;

c) charakterystyki ryzyka ekspozycji stanowiących bazę pozycji sekurytyzacyjnej;

d) reputacji jednostek inicjujących lub sponsorujących i danych dotyczących strat poniesionych w związku z wcześniejszymi sekurytyzacjami prowadzonymi przez te jednostki w odpowiednich kategoriach ekspozycji stanowiących bazę pozycji sekurytyzacyjnej;

e) oświadczeń złożonych przez jednostki inicjujące lub sponsorujące bądź przez ich przedstawicieli lub doradców i ujawnionych przez nich informacji w kwestii dochowania przez nie należytej staranności w odniesieniu do ekspozycji sekurytyzacyjnych oraz, w stosownych przypadkach, w kwestii jakości zabezpieczenia ekspozycji sekurytyzowanych;

f) w stosownych przypadkach – metodyk i koncepcji, na których opiera się wycena zabezpieczenia ekspozycji sekurytyzowanych, oraz zasad przyjętych przez jednostki inicjujące lub sponsorujące w celu zapewnienia niezależności podmiotu wyceniającego;

g) wszystkich cech strukturalnych sekurytyzacji, które mogą mieć istotny wpływ na wyniki pozycji sekurytyzacyjnych instytucji, takich jak: kaskadowe progi kontraktu i mechanizmy uruchamiające dany próg, elementy powodujące poprawę kredytowania, wsparcie płynności, mechanizmy wyzwalania wartości rynkowej oraz odnoszące się do konkretnej transakcji definicje niewykonania zobowiązania.

2. Jeżeli ZAFI przyjął ekspozycję na wartość materialną ryzyka kredytowego z tytułu sekurytyzacji w imieniu jednego AFI lub większej ich liczby, wówczas regularnie przeprowadza testy warunków skrajnych dostosowane do takich pozycji sekurytyzacyjnych zgodnie z art. 15 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE. Test warunków skrajnych jest proporcjonalny do charakteru, skali i złożoności ryzyka nieodłącznie związanego z pozycjami sekurytyzacyjnymi.

ZAFI ustanawiają formalne procedury monitorowania zgodnie z zasadami określonymi w art. 15 dyrektywy 2011/61/UE, proporcjonalne do profilu ryzyka odpowiedniego AFI w odniesieniu do ryzyka kredytowego z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej w celu ciągłego i odpowiednio wczesnego monitorowania informacji na temat wyników ekspozycji stanowiących bazę ich pozycji sekurytyzacyjnych. Informacje te obejmują (jeżeli dotyczą określonego typu sekurytyzacji, przy czym nie są ograniczone do rodzajów informacji opisanych poniżej) typ ekspozycji, udział procentowy kredytów przeterminowanych o ponad 30, 60 i 90 dni, współczynnik niewykonania zobowiązań, częstość przedterminowych spłat, kredyty postawione w stan natychmiastowej wymagalności, rodzaj zabezpieczenia i w czyim jest posiadaniu oraz rozkład częstości punktowych ocen zdolności kredytowej lub inne środki oceny wiarygodności kredytowej odnoszące się do wszystkich ekspozycji bazowych, dywersyfikację sektorową i geograficzną, rozkład częstości relacji zadłużenia do zabezpieczenia w przedziałach ułatwiających odpowiednią analizę wrażliwości. Jeżeli ekspozycje bazowe są same w sobie pozycjami sekurytyzacyjnymi, ZAFI dysponują informacjami określonymi w niniejszym akapicie dotyczącymi nie tylko sekurytyzacyjnych transz bazowych, takimi jak nazwa emitenta i jakość kredytowa, ale również dotyczącymi cech i wyników puli stanowiących bazę tych transz sekurytyzacyjnych.

ZAFI stosują te same standardy badania udziałów lub gwarantowania emisji w odniesieniu do emisji sekurytyzacyjnych nabytych od osób trzecich.

3. Do celów odpowiedniego zarządzania ryzykiem i płynnością ZAFI przyjmujące ekspozycję na ryzyko kredytowe z tytułu sekurytyzacji w imieniu jednego AFI lub większej ich liczby odpowiednio wykrywają, mierzą, monitorują, kontrolują i zgłaszają ryzyko pojawiające się w wyniku niedopasowania aktywów i zobowiązań danego AFI, ryzyko koncentracji lub ryzyko inwestycyjne wynikające z tych instrumentów oraz zarządzają tymi rodzajami ryzyka. ZAFI dopilnowuje, aby profil ryzyka takich pozycji sekurytyzacyjnych odpowiadał wielkości, ogólnej strukturze portfela, strategiom inwestycyjnym i celom danego AFI, określonym w regulaminie AFI lub dokumentach założycielskich, prospekcie emisyjnym i dokumentach ofertowych.

4. Zgodnie z wymogami określonymi w art. 18 dyrektywy 2011/61/UE ZAFI zapewniają odpowiedni poziom wewnętrznej sprawozdawczości wobec kadry kierowniczej wyższego szczebla, tak aby kadra kierownicza wyższego szczebla była dokładnie poinformowana o każdym istotnym przyjęciu ekspozycji z tytułu sekurytyzacji oraz o odpowiednim zarządzaniu ryzykiem związanym z tymi ekspozycjami.

5. ZAFI uwzględniają odpowiednie informacje na temat ich ekspozycji na ryzyko kredytowe z tytułu sekurytyzacji i swoich procedur zarządzania ryzykiem w tym obszarze w sprawozdaniach, które należy składać, i informacjach, które należy ujawniać, zgodnie z art. 22, 23 i 24 dyrektywy 2011/61/UE.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.