Artykuł 6

1. Dźwignię finansową AFI wyraża się jako stosunek między ekspozycją AFI a wartością netto jego aktywów.

2. ZAFI obliczają ekspozycję zarządzanych AFI zgodnie z metodą brutto określoną w art. 7 i zgodnie z metodą zaangażowania określoną w art. 8.

W zależności od rozwoju sytuacji na rynku i nie później niż do dnia 21 lipca 2015 r. Komisja dokonuje przeglądu metod obliczania, o których mowa w akapicie pierwszym, aby zdecydować, czy metody te są wystarczające i odpowiednie dla wszystkich typów AFI czy też należy opracować dodatkową fakultatywną metodę obliczania dźwigni finansowej.

3. Ekspozycję związaną z wszelkimi strukturami finansowymi lub prawnymi angażującymi osoby trzecie kontrolowane przez stosowne AFI uwzględnia się przy obliczaniu ekspozycji, jeżeli struktury te zostały utworzone specjalnie w celu bezpośredniego lub pośredniego zwiększenia ekspozycji na poziomie AFI. W przypadku AFI, których podstawowa polityka inwestycyjna zakłada przejmowanie kontroli nad spółkami nienotowanymi na rynku regulowanym lub emitentami, ZAFI przy obliczaniu dźwigni finansowej nie uwzględnia żadnych ekspozycji na poziomie tych spółek nienotowanych na rynku regulowanym i emitentów, pod warunkiem że AFI lub ZAFI działający w imieniu AFI nie musi pokrywać potencjalnych strat wykraczających poza wartość jego inwestycji w daną spółkę lub danego emitenta.

4. ZAFI nie biorą pod uwagę zawartych ustaleń dotyczących zaciągania pożyczek, jeżeli ustalenia te mają charakter tymczasowy i są w pełni zabezpieczone umownym zaangażowaniem kapitałowym inwestorów AFI.

5. ZAFI posiada odpowiednio udokumentowane procedury obliczania ekspozycji każdego AFI, którym zarządza, zgodnie z metodą brutto i metodą zaangażowania. Obliczeń tych dokonuje się w sposób spójny na przestrzeni czasu.