Artykuł 8

1. Ekspozycja AFI obliczona według metody zaangażowania jest sumą wartości bezwzględnych wszystkich pozycji wycenionych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2011/61/UE i ze wszystkimi odpowiednimi aktami delegowanymi, z zastrzeżeniem kryteriów określonych w ust. 2–9.

2. Przy obliczaniu ekspozycji AFI zgodnie z metodą zaangażowania ZAFI:

a) przelicza każdy instrument pochodny na równoważną pozycję z tytułu aktywów bazowych tego instrumentu pochodnego przy użyciu metodyk przeliczania określonych w art. 10 i w załączniku II pkt 4–9 i 14;

b) stosuje uzgodnienia dotyczące kompensowania i uzgodnienia dotyczące zabezpieczenia;

c) oblicza ekspozycję utworzoną w drodze reinwestycji pożyczonych środków, jeżeli taka reinwestycja zwiększa ekspozycję AFI, jak określono w załączniku I pkt 1 i 2;

d) uwzględnia w obliczeniu inne ustalenia zgodnie z załącznikiem I pkt 3 oraz 10–13.

3. Do celów obliczania ekspozycji AFI według metody zaangażowania:

a) uzgodnienia dotyczące kompensowania obejmują połączenia transakcji na instrumentach pochodnych lub pozycji sekurytyzacyjnych, które dotyczą tych samych aktywów bazowych niezależnie – w przypadku instrumentów pochodnych – od terminu wymagalności instrumentów pochodnych i w przypadku, gdy takie transakcje na instrumentach pochodnych lub pozycje sekurytyzacyjne są zawierane lub otwierane wyłącznie w celu wyeliminowania ryzyka związanego z pozycjami przyjętymi za sprawą innych instrumentów pochodnych lub pozycji sekurytyzacyjnych;

b) uzgodnienia dotyczące zabezpieczenia obejmują połączenia transakcji na instrumentach pochodnych lub pozycji sekurytyzacyjnych, które nie muszą koniecznie dotyczyć tych samych aktywów bazowych i w przypadku, gdy takie transakcje na instrumentach pochodnych lub pozycje sekurytyzacyjne są zawierane lub otwierane wyłącznie w celu zrównoważenia ryzyka związanego z pozycjami przyjętymi za sprawą innych instrumentów pochodnych lub pozycji sekurytyzacyjnych.

4. W drodze odstępstwa od ust. 2 instrumentu pochodnego nie przelicza się na równoważną pozycję z tytułu aktywów bazowych, jeżeli posiada on wszystkie następujące cechy:

a) powoduje zamianę wyników aktywów finansowych znajdujących się w portfelu AFI na wyniki innych referencyjnych aktywów finansowych;

b) całkowicie równoważy ryzyko znajdujących się w portfelu AFI aktywów będących przedmiotem kontraktu swap, w związku z czym wyniki AFI nie zależą od wyników tych aktywów;

c) nie obejmuje dodatkowych cech opcjonalnych ani klauzul dotyczących dźwigni finansowej, ani innego dodatkowego ryzyka w porównaniu z bezpośrednim posiadaniem referencyjnych aktywów finansowych.

5. W drodze odstępstwa od ust. 2 przy obliczaniu ekspozycji według metody zaangażowania instrumentu pochodnego nie przelicza się na równoważną pozycję z tytułu aktywów bazowych, jeżeli spełnia on oba poniższe warunki:

a) łączny stan posiadania AFI w zakresie instrumentu pochodnego związanego ze składnikiem aktywów finansowych i środków pieniężnych, które są inwestowane w ekwiwalenty środków pieniężnych określone w art. 7 lit. a), jest równoważny z posiadaniem pozycji długiej z tytułu danego składnika aktywów finansowych;

b) instrument pochodny nie prowadzi do dodatkowego narażenia z tytułu ekspozycji, efektu dźwigni ani na ryzyko.

6. Uzgodnienia dotyczące zabezpieczenia bierze się pod uwagę przy obliczaniu ekspozycji AFI tylko wtedy, gdy spełniają one wszystkie następujące warunki:

a) pozycje biorące udział w powiązaniu zabezpieczającym nie mają na celu wygenerowania zysku, a ryzyko ogólne i szczególne są zrównoważone;

b) nastąpiło możliwe do sprawdzenia obniżenie ryzyka rynkowego na poziomie AFI;

c) ewentualne ogólne i szczególne ryzyko związane z instrumentami pochodnymi jest zrównoważone;

d) uzgodnienia dotyczące zabezpieczenia odnoszą się do tej samej klasy aktywów;

e) są one skuteczne w skrajnych warunkach rynkowych.

7. Z zastrzeżeniem ust. 6 w obliczeniu nie uwzględnia się instrumentów pochodnych wykorzystywanych do celów zabezpieczenia walutowego, które nie prowadzą do jakiegokolwiek zwiększenia dodatkowego narażenia z tytułu ekspozycji, efekt dźwigni ani na inne rodzaje ryzyka.

8. ZAFI kompensuje pozycje w następujących przypadkach:

a) pomiędzy instrumentami pochodnymi, pod warunkiem że odnoszą się one do tego samego składnika aktywów bazowych, nawet jeżeli termin zapadalności instrumentów pochodnych jest różny;

b) pomiędzy instrumentem pochodnym, którego aktywa bazowe stanowią zbywalne papiery wartościowe, instrument rynku pieniężnego lub jednostki w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, zgodnie z sekcją C pkt 1–3 załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE, a tym samym odpowiednim składnikiem aktywów bazowych.

9. ZAFI zarządzający AFI, które zgodnie ze swoją podstawową polityką inwestycyjną inwestują przede wszystkim w instrumenty pochodne stóp procentowych, stosują szczegółowe zasady dotyczące kompensowania czasu trwania w celu uwzględnienia korelacji między segmentami zapadalności krzywej stopy procentowej, jak określono w art. 11.