Artykuł 84

Do celów art. 21 ust. 6 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE skuteczność regulacji ostrożnościowych i nadzoru ostrożnościowego, mających zastosowanie do depozytariusza w państwie trzecim, równoważność tych regulacji z prawem Unii oraz skuteczność ich egzekwowania są poddawane ocenie przy zastosowaniu następujących kryteriów:

a) depozytariusz podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia i jest objęty stałym nadzorem ze strony właściwego organu publicznego dysponującego odpowiednimi zasobami do wykonywania swoich zadań;

b) w prawie państwa trzeciego ustanowiono kryteria udzielania zezwoleń depozytariuszowi, które są równoważne z kryteriami przewidzianymi w odniesieniu do dostępu do informacji o działalności prowadzonej przez instytucje kredytowe lub przedsiębiorstwa inwestycyjne w Unii;

c) wymogi kapitałowe nałożone na depozytariusza w państwie trzecim są równoważne z wymogami obowiązującymi w Unii, w zależności od tego, czy depozytariusz jest podmiotem o takim samym charakterze jak instytucja kredytowa lub przedsiębiorstwo inwestycyjne w Unii;

d) warunki prowadzenia działalności mające zastosowanie do depozytariusza w państwie trzecim są równoważne z warunkami ustanowionymi dla instytucji kredytowych lub przedsiębiorstw inwestycyjnych w Unii, w zależności od charakteru depozytariusza;

e) wymogi dotyczące wypełniania określonych obowiązków jako depozytariusz AFI przewidziane w prawie państwa trzeciego są równoważne z wymogami ustanowionymi w art. 21 ust. 7–15 dyrektywy 2011/61/UE i w jej środkach wykonawczych oraz w odpowiednim prawie krajowym;

f) w prawie państwa trzeciego przewidziano możliwość zastosowania działań egzekucyjnych o wystarczająco odstraszającym charakterze w przypadku naruszenia przez depozytariusza wymogów i warunków, o których mowa w lit. a)–e).