Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „roszczenie” oznacza dowolne roszczenie, niezależnie od tego, czy jest dochodzone w postępowaniu sądowym, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, wynikające z umowy lub transakcji, lub pozostające w związku z umową lub transakcją, w szczególności obejmujące:

(i) roszczenie o wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy lub transakcji lub pozostającego w związku z umową lub transakcją;

(ii) roszczenie o przedłużenie terminu płatności lub spłatę obligacji, gwarancji finansowej lub zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie;

(iii) roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;

(iv) powództwo wzajemne;

(v) roszczenie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;

b) „umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

c) „właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;

d) „zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;

e) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;

f) „zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

g) „środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści ekonomiczne, w tym między innymi:

(i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

(ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;

(iii) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;

(iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;

(v) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje należytego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;

(vi) akredytywy, konosamenty, kwity zastawne; oraz

(vii) dokumenty poświadczające udział w środkach finansowych lub zasobach finansowych;

h) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem i konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;

i) „usługi pośrednictwa” oznaczają:

(i) negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego; lub

(ii) sprzedaż lub zakup towarów i technologii znajdujących się w państwach trzecich w celu ich przekazania do innego państwa członkowskiego;

j) „przywóz” oznacza każde wprowadzenie towarów na obszar celny Unii lub inne terytoria, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach przewidzianych w jego art. 349 i 355. Obejmuje, w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (

1

) ustanawiającego unijny kodeks celny, wprowadzenie do wolnego obszaru celnego, objęcie procedurą specjalną oraz dopuszczenie do obrotu, ale nie obejmuje tranzytu i czasowego składowania;

k) „wywóz” oznacza każde wyprowadzenie towarów z obszaru celnego Unii lub innych terytoriów, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach przewidzianych w jego art. 349 i 355. Obejmuje, w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 952/2013, wyprowadzenie towarów wymagające zgłoszenia celnego oraz wyprowadzenie po ich składowaniu w wolnym obszarze celnym lub po objęciu procedurą specjalną, ale nie obejmuje tranzytu i czasowego składowania;

l) „eksporter” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, w imieniu której dokonywane jest zgłoszenie wywozowe, tj. osobę, którą w momencie przyjęcia zgłoszenia wiąże umowa z odbiorcą w państwie trzecim i która uprawniona jest do decydowania o wysłaniu towaru poza obszar celny Unii lub inne terytoria, do których zastosowanie ma Traktat;

m) „terytorium Unii” obejmuje terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach ustalonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.