Załącznik I

1. Laboratorium referencyjne UE ds. wścieklizny koordynuje, w porozumieniu z Komisją, metody stosowane w państwach członkowskich do celów rozpoznawania wścieklizny, zwłaszcza poprzez:

a) typowanie, przechowywanie oraz dostarczanie szczepów wirusa wścieklizny;

b) przygotowywanie, kontrolowanie i dostarczanie międzynarodowych surowic standardowych i innych odczynników wzorcowych krajowym laboratoriom referencyjnym w celu dokonywania normalizacji badań i odczynników stosowanych w państwach członkowskich;

c) zatwierdzanie odczynników wzorcowych, w tym antygenów i krajowych surowic standardowych przedstawionych przez krajowe laboratoria referencyjne;

d) tworzenie i utrzymywanie banku surowicy i kolekcji wirusa wścieklizny oraz prowadzenie bazy danych szczepów wyizolowanych w całej Unii, w tym ich typowanie;

e) organizowanie okresowych badań porównawczych procedur diagnostycznych na poziomie unijnym oraz prowadzenie badań biegłości krajowych laboratoriów referencyjnych;

f) gromadzenie i zestawianie danych i informacji o stosowanych metodach diagnostycznych oraz wynikach badań przeprowadzanych w Unii;

g) opis wirusa wścieklizny z zastosowaniem najnowszych dostępnych metod pozwalających na lepsze zrozumienie epidemiologii tej choroby;

h) uwzględnianie nowych osiągnięć w zakresie nadzoru i epidemiologii wścieklizny oraz zapobiegania tej chorobie na całym świecie;

i) przyswajanie gruntownej wiedzy w zakresie przygotowywania i stosowania produktów immunologii weterynaryjnej wykorzystywanych do zwalczania i kontroli wścieklizny, w tym również oceny szczepionek.

2. Ponadto laboratorium referencyjne UE ds. wścieklizny:

a) ułatwia harmonizację technik w całej Unii, w szczególności poprzez określenie standardowej metodyki badań;

b) organizuje warsztaty dla pracowników krajowych laboratoriów referencyjnych zgodnie z programem prac i szacunkowym budżetem, o których mowa w art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 926/2011 (1), w tym również szkolenia dla ekspertów z państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, z państw trzecich – w dziedzinie nowej metodyki analitycznej;

c) zapewnia Komisji techniczne wsparcie oraz, na jej życzenie, uczestniczy w forach międzynarodowych związanych ze wścieklizną, poświęconych w szczególności standaryzacji metod analitycznych i wprowadzaniu ich w życie.

3. Laboratorium referencyjne UE ds. wścieklizny prowadzi ponadto badania naukowe, a w każdym przypadku, gdy jest to możliwe, koordynuje badania nakierowane na poprawę kontroli i zwalczania wścieklizny, w szczególności poprzez:

a) przeprowadzanie walidacji badań lub współpracę z krajowymi laboratoriami referencyjnym przy jej przeprowadzaniu;

b) zapewnianie Komisji doradztwa naukowego oraz gromadzenie informacji i sprawozdań związanych z działalnością laboratorium referencyjnego UE.

(1) Dz.U. L 241 z 17.9.2011, s. 2.