Artykuł 11

1. Oceniając, czy wyznaczony w zaleceniu Rady na mocy art. 126 ust. 7 TFUE lub w decyzji Rady w sprawie wezwania na mocy art. 126 ust. 9 TFUE termin skorygowania nadmiernego deficytu nie jest zagrożony, Komisja opiera się między innymi na sprawozdaniach przedłożonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 10 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadku gdy termin skorygowania nadmiernego deficytu jest zagrożony, Komisja kieruje do danego państwa członkowskiego zalecenie w sprawie pełnego wdrożenia działań przewidzianych w zaleceniu lub decyzji w sprawie wezwania, o których mowa w ust. 1, podjęcia innych działań, lub podjęcia obu tych działań, w ramach czasowych spójnych z terminem korekty nadmiernego deficytu. Zalecenie Komisji podaje się do wiadomości publicznej oraz przedstawia Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu. Komisja przedstawia swe zalecenie parlamentowi danego państwa członkowskiego na jego wniosek.

3. W ramach czasowych określonych w zaleceniu Komisji, o którym mowa w ust. 2, dane państwo członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie z działań podjętych w odpowiedzi na to zalecenie, wraz ze sprawozdaniami, o których mowa w art. 10 ust. 3. Sprawozdanie obejmuje wpływ na budżet wszystkich podjętych działań dyskrecjonalnych, cele dotyczące wydatków i dochodów sektora, informacje na temat podjętych działań oraz na temat charakteru działań planowanych dla osiągnięcia tych celów, jak również informacje na temat innych działań podejmowanych w odpowiedzi na zalecenie Komisji. Sprawozdanie podaje się do wiadomości publicznej i przedstawia Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu.

4. Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, Komisja ocenia, czy dane państwo członkowskie zastosowało się do zalecenia, o którym mowa w ust. 2.