Artykuł 9

1. Jeżeli Rada, działając na mocy art. 126 ust. 6 TFUE, podejmie decyzję stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu w państwie członkowskim, dane państwo członkowskie przedstawia Komisji oraz Radzie program partnerstwa gospodarczego określający działania i reformy strukturalne potrzebne dla zapewnienia skutecznej i trwałej korekty nadmiernego deficytu, w formie rozwinięcia swojego krajowego programu reform i programu stabilności oraz przy pełnym uwzględnieniu zaleceń Rady dotyczących wdrażania w danym państwie członkowskim zintegrowanych wytycznych dla polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia.

2. W programie partnerstwa gospodarczego określa się i wybiera paletę konkretnych priorytetów służących zwiększeniu konkurencyjności i długookresowego trwałego wzrostu oraz likwidacji strukturalnych słabości w danym państwie członkowskim. Priorytety te muszą być spójne z unijną strategią na rzecz wzrostu i zatrudnienia. W stosownych przypadkach określa się potencjalne środki finansowe, w tym również linie kredytowe Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz, w stosownych przypadkach, inne stosowne instrumenty finansowe.

3. Program partnerstwa gospodarczego przedstawia się równolegle ze sprawozdaniami przewidzianymi w art. 3 ust. 4a rozporządzenia (WE) nr 1467/97.

4. Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, przyjmuje opinię w sprawie programu partnerstwa gospodarczego.

5. Plan działań naprawczych, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011, może zostać zmieniony zgodnie z art. 9 ust. 4 tego rozporządzenia w celu zastąpienia programu partnerstwa gospodarczego przewidzianego w niniejszym artykule. W przypadku gdy taki plan działań naprawczych został przedłożony po przyjęciu programu partnerstwa gospodarczego, działania przedstawione w programie partnerstwa gospodarczego mogą, w stosownych przypadkach, być włączone do planu działań naprawczych.

6. Wdrożenie programu oraz spójnych z nim corocznych planów budżetowych monitorowane jest przez Radę i Komisję.