Artykuł 126

1. W odniesieniu do ekspozycji zabezpieczonej nieruchomością komercyjną, o której mowa w art. 124 ust. 2 lit. b) ppkt (i), części ekspozycji do 55 % wartości nieruchomości przypisuje się wagę ryzyka równą 60 %.

Jeżeli instytucja posiada zastaw podporządkowany, a istnieją bardziej uprzywilejowane zastawy, które nie są w posiadaniu tej instytucji, aby określić część ekspozycji tej instytucji, której należy przypisać wagę ryzyka równą 60 %, kwotę 55 % wartości nieruchomości pomniejsza się o kwotę bardziej uprzywilejowanych zastawów, które nie są w posiadaniu instytucji.

Jeżeli zastawy, które nie są w posiadaniu instytucji, są zastawami o takim samym stopniu uprzywilejowania co zastaw posiadany przez instytucję, aby określić część ekspozycji tej instytucji, której należy przypisać wagę ryzyka równą 60 %, kwotę 55 % wartości nieruchomości pomniejszoną o kwotę wszelkich bardziej uprzywilejowanych zastawów niebędących w posiadaniu instytucji, zmniejsza się o iloczyn:

a) 55 % wartości nieruchomości pomniejszonej o kwotę zastawów bardziej uprzywilejowanych, jeśli takie istnieją, zarówno w posiadaniu instytucji, jak i w posiadaniu innych instytucji; oraz

b) kwoty zastawów, które nie są w posiadaniu instytucji i mają taki sam stopień uprzywilejowania co zastaw posiadany przez instytucję, podzielonej przez sumę wszystkich zastawów o takim samym stopniu uprzywilejowania.

Jeżeli zgodnie z art. 124 ust. 9 właściwy organ lub wyznaczony organ ustaliły wyższą wagę ryzyka lub niższy odsetek wartości nieruchomości niż te, o których mowa w niniejszym ustępie, instytucje stosują wagę ryzyka lub odsetek ustalone zgodnie z art. 124 ust. 9.

Ewentualnej pozostałej części ekspozycji, o której mowa w akapicie pierwszym, przypisuje się wagę ryzyka taką jak ekspozycji wobec kontrahenta niezabezpieczonej nieruchomością komercyjną.

2. Ekspozycji, o której mowa w art. 124 ust. 2 lit. b) ppkt (ii), przypisuje się wagę ryzyka ustaloną zgodnie z odnośną wagą ryzyka koszyka stosunku ekspozycji do wartości w tabeli 1.

Do celów niniejszego ustępu, jeżeli zgodnie z art. 124 ust. 9 właściwy organ lub wyznaczony organ ustaliły wyższą wagę ryzyka lub niższy odsetek stosunku ekspozycji do wartości niż te, o których mowa w niniejszym ustępie, instytucje stosują wagę ryzyka lub odsetek ustalone zgodnie z art. 124 ust. 9.

Tabela 1

ETV ≤ 60 %

60 % < ETV ≤ 80 %

ETV > 80 %

Waga ryzyka

70 %

90 %

110 %

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu instytucje mogą stosować sposób traktowania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi znajdującymi się na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli właściwy organ tego państwa członkowskiego opublikował zgodnie z art. 430a ust. 3 wskaźniki strat dla takich ekspozycji, które to wskaźniki – w oparciu o zagregowane dane zgłoszone przez instytucje w tym państwie członkowskim w odniesieniu do tego krajowego rynku nieruchomości – nie przekraczają żadnego z poniższych limitów dla zagregowanych strat z tytułu takich ekspozycji w poprzednim roku:

a) zagregowana kwota zgłoszona przez instytucje zgodnie z art. 430a ust. 1 lit. d), podzielona przez zagregowaną kwotę zgłoszoną przez instytucje zgodnie z art. 430a ust. 1 lit. f), nie przekracza 0,3 %;

b) zagregowana kwota zgłoszona przez instytucje zgodnie z art. 430a ust. 1 lit. e), podzielona przez zagregowaną kwotę zgłoszoną przez instytucje zgodnie z art. 430a ust. 1 lit. f), nie przekracza 0,5 %.

3. Instytucje mogą stosować odstępstwo, o którym mowa w ust. 2 akapit trzeci niniejszego artykułu, również w przypadkach gdy właściwy organ państwa trzeciego, który stosuje środki nadzorcze i regulacyjne określone – w decyzji Komisji przyjętej zgodnie z art. 107 ust. 4 – jako co najmniej równoważne środkom stosowanym w Unii, publikuje odnośne wskaźniki strat dla ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi znajdującymi się na terytorium tego państwa trzeciego.

W przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego nie publikuje odnośnych wskaźników strat dla ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi znajdującymi się na terytorium tego państwa trzeciego, EUNB może opublikować takie informacje dotyczące tego państwa trzeciego, pod warunkiem że dostępne są ważne dane statystyczne, które są statystycznie reprezentatywne dla odnośnego rynku nieruchomości komercyjnych.

4. EUNB ocenia adekwatność dostosowania sposobu traktowania ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych, w tym ekspozycji IPRE i ekspozycji niebędących ekspozycją IPRE, z uwzględnieniem adekwatności wag ryzyka i względnych różnic ryzyka ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, różnic we wrażliwości na ryzyko ekspozycji IPRE zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, o których mowa w tabeli 1 w art. 125 ust. 2, oraz ekspozycji IPRE zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi, o których mowa w tabeli 1 w niniejszym artykule, oraz zaleceń ERRS dotyczących podatności na zagrożenia w sektorze nieruchomości komercyjnych w Unii. EUNB przedstawi Komisji sprawozdanie ze swoich ustaleń do dnia 31 grudnia 2027 r.

Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w akapicie pierwszym i z należytym uwzględnieniem odnośnych standardów uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym opracowanych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego Komisja w stosownych przypadkach przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy do dnia 31 grudnia 2028 r..