Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 Tekst mający znaczenie dla EOG
Podsekcja 2 — Ekspozycje detaliczne
Artykuł 164
W mocyStrata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD)
1. Instytucje dokonują własnych oszacowań LGD z zastrzeżeniem wymogów określonych w sekcji 6 niniejszego rozdziału i uzyskania zezwolenia właściwych organów zgodnie z art. 143. Dla ryzyka rozmycia nabytych wierzytelności przyjmuje się wartość LGD równą 100 %. Instytucja może zastosować własne oszacowania LGD, jeżeli jest w stanie w sposób wiarygodny wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań oczekiwanej straty dla ryzyka rozmycia nabytych wierzytelności.
2. Instytucje stosujące własne oszacowania LGD zgodnie z art. 143 w odniesieniu do porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony mogą uwzględnić w LGD ochronę kredytową nierzeczywistą zgodnie z art. 183.
4. Wyłącznie do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat w odniesieniu do ekspozycji detalicznych, a w szczególności do celów art. 154 ust. 1 ppkt (ii), art. 157 i art. 158 ust. 1, 5 i 10, wartości LGD dla każdej ekspozycji stosowane jako parametry wejściowe we wzorach na kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i oczekiwaną stratę nie mogą być niższe niż minimalne wartości parametrów wejściowych LGD określone w tabeli 1, obliczone zgodnie z ust. 4a niniejszego artykułu:
Tabela 1
Minimalne wartości parametrów wejściowych LGD (LGDfloor) dla ekspozycji detalicznych
Ekspozycja bez ochrony kredytowej rzeczywistej (LGDU-floor)
Ekspozycja zabezpieczona ochroną kredytową rzeczywistą (LGDS-floor)
Ekspozycja detaliczna zabezpieczona nieruchomością mieszkalną
nie dotyczy
Ekspozycja detaliczna zabezpieczona nieruchomością mieszkalną
5 %
kwalifikowane odnawialne ekspozycje detaliczne (QRRE)
50 %
kwalifikowane odnawialne ekspozycje detaliczne (QRRE)
nie dotyczy
Inna ekspozycja detaliczna
30 %
Inna ekspozycja detaliczna objęta zabezpieczeniem finansowym
0 %
Inna ekspozycja detaliczna zabezpieczona wierzytelnościami
10 %
Inna ekspozycja detaliczna zabezpieczona nieruchomością mieszkalną lub komercyjną
10 %
Inna ekspozycja detaliczna zabezpieczona innym zabezpieczeniem rzeczowym
15 %
4a. Do celów ust. 4 zastosowanie mają poniższe warunki:
a) minimalne wartości parametrów wejściowych LGD w tabeli 1 w ust. 4 stosuje się w odniesieniu do ekspozycji zabezpieczonych ochroną kredytową rzeczywistą, jeżeli ochrona kredytowa rzeczywista kwalifikuje się jako „uznana” zgodnie z niniejszym rozdziałem;
b) z wyjątkiem ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, minimalne wartości parametrów wejściowych LGD w tabeli 1 w ust. 4 niniejszego artykułu stosuje się do ekspozycji w pełni objętych ochroną kredytową rzeczywistą, jeżeli wartość ochrony kredytowej rzeczywistej – po zastosowaniu odpowiednich korekt z tytułu zmienności zgodnie z art. 230 – jest co najmniej równa wartości ekspozycji bazowej; do celów stosowania odpowiednich odnośnych korekt Hc i Hfx, zgodnie z art. 230, ochrona kredytowa rzeczywista kwalifikuje się jako „uznana” zgodnie z niniejszym rozdziałem;
c) z wyjątkiem ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi, mającą zastosowanie minimalną wartość parametrów wejściowych LGD dla ekspozycji częściowo objętej ochroną kredytową rzeczywistą oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w art. 161 ust. 6;
d) w przypadku ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi mającą zastosowanie minimalną wartość parametrów wejściowych LGD ustala się na poziomie 5 %, niezależnie od poziomu zabezpieczenia, jakie stanowi nieruchomość mieszkalna.
5. Państwa członkowskie wyznaczają organ, który będzie odpowiedzialny za stosowanie ust. 6. Organem tym jest właściwy organ lub wyznaczony organ.
W przypadku gdy organem wyznaczonym przez państwo członkowskie do celów stosowania niniejszego artykułu jest właściwy organ, zapewnia on, aby odpowiednie podmioty i organy krajowe, które mają mandat makroostrożnościowy, były należycie poinformowane o tym, że zamierza on zastosować przepisy niniejszego artykułu, oraz aby były odpowiednio zaangażowane w ocenę trudności w zakresie stabilności finansowej w swoim państwie członkowskim zgodnie z ust. 6.
W przypadku gdy organem wyznaczonym przez państwo członkowskie do celów stosowania niniejszego artykułu nie jest właściwy organ, dane państwo członkowskie przyjmuje przepisy niezbędne do zapewnienia odpowiedniej koordynacji i wymiany informacji między właściwym organem a wyznaczonym organem do celów prawidłowego stosowania niniejszego artykułu. W szczególności organy są zobowiązane do ścisłej współpracy i wymiany wszystkich informacji, które mogą być niezbędne, aby odpowiednio wykonywać obowiązki nałożone na wyznaczony organ na podstawie niniejszego artykułu. Współpraca ta ma na celu unikanie przez właściwy organ i wyznaczony organ wszelkich działań, które się powielają lub są niespójne, oraz zapewnienie należytego uwzględnienia powiązań z innymi środkami, w szczególności środkami podejmowanymi na mocy art. 458 niniejszego rozporządzenia i art. 133 dyrektywy 2013/36/UE.
6. Na podstawie danych zgromadzonych na mocy art. 430a i na podstawie wszelkich innych odpowiednich wskaźników, jak również z uwzględnieniem przyszłych tendencji na rynkach nieruchomości, organ wyznaczony zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu okresowo i co najmniej raz w roku ocenia, czy minimalne wartości parametrów wejściowych LGD, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, są odpowiednie dla ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub innych ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi znajdującymi się na obszarze lub obszarach terytorium państwa członkowskiego tego organu.
W przypadku gdy na podstawie oceny, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, organ wyznaczony zgodnie z ust. 5 stwierdzi, że minimalne wartości parametrów wejściowych LGD, o których mowa w ust. 4, nie są odpowiednie, i jeżeli organ ten uważa, że te minimalne wartości parametrów wejściowych LGD mogą mieć niekorzystny wpływ na obecną lub przyszłą stabilność finansową w jego państwie członkowskim, może ustanowić wyższe minimalne wartości parametrów wejściowych LGD dla tych ekspozycji znajdujących się na obszarze lub obszarach terytorium państwa członkowskiego tego organu. Te wyższe minimalne wartości parametrów wejściowych LGD mogą być również stosowane na poziomie co najmniej jednego segmentu takich ekspozycji.
Przed podjęciem decyzji, o której mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, organ wyznaczony zgodnie z ust. 5 powiadamia o tym EUNB i ERRS. W terminie jednego miesiąca od otrzymania tego powiadomienia EUNB i ERRS przedstawiają swoją opinię zainteresowanemu państwu członkowskiemu. EUNB i ERRS publikują wyższe minimalne wartości parametrów wejściowych LGD, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu.
7. W przypadku gdy organ wyznaczony zgodnie z ust. 5 ustanowi wyższe minimalne wartości parametrów wejściowych LGD zgodnie z ust. 6, instytucje mają sześciomiesięczny okres przejściowy na ich zastosowanie.
8. EUNB, w ścisłej współpracy z ERRS, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków, które organ wyznaczony zgodnie z ust. 5 ma uwzględniać przy ocenie adekwatności wartości LGD w ramach oceny, o której mowa w ust. 6.
EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 grudnia 2019 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
9. W drodze zaleceń zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 oraz w ścisłej współpracy z EUNB, ERRS może zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu wydać wytyczne dla organów wyznaczonych dotyczące następujących kwestii:
a) czynników, które mogłyby „mieć niekorzystny wpływ na obecną lub przyszłą stabilność finansową”, o których mowa w ust. 6; oraz
b) orientacyjnych poziomów odniesienia, które organ wyznaczony zgodnie z ust. 5 powinien uwzględniać przy określaniu wyższych minimalnych wartości LGD.
10. Instytucje państwa członkowskiego stosują wyższe minimalne wartości LGD określone przez organy innego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 6 w odniesieniu do wszystkich swoich odpowiednich ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych lub komercyjnych, znajdujących się na jednej lub większej liczbie części terytorium tego państwa członkowskiego.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.