Artykuł 236a

Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanej straty według metody substytucyjnej, gdy ekspozycję zabezpieczoną gwarancją traktuje się zgodnie z metodą IRB z wykorzystaniem własnych oszacowań LGD, a porównywalną ekspozycję bezpośrednią wobec dostawcy ochrony – zgodnie z metodą IRB

1. W przypadku ekspozycji z ochroną kredytową nierzeczywistą, wobec której instytucja stosuje metodę IRB określoną w rozdziale 3, korzystając z własnych oszacowań LGD, oraz gdy porównywalne ekspozycje bezpośrednie wobec dostawcy ochrony są traktowane zgodnie z metodą IRB określoną w rozdziale 3, ale bez korzystania z własnych oszacowań LGD, jako zabezpieczoną część ekspozycji instytucje przyjmują wartość ekspozycji (E) lub skorygowaną wartość ochrony kredytowej nierzeczywistej (GA) – przy czym stosuje się tę wartość, która jest niższa – obliczoną zgodnie z art. 235a ust. 1. Instytucja oblicza kwotę ekspozycji ważonej ryzykiem i kwotę oczekiwanej straty dla zabezpieczonej części wartości ekspozycji przy użyciu PD i LGD oraz tej samej funkcji wagi ryzyka jak te, które stosuje się w przypadku porównywalnej ekspozycji bezpośredniej wobec dostawcy ochrony, a także, w stosownych przypadkach, stosuje termin zapadalności (M) związany z ekspozycją bazową, obliczony zgodnie z art. 162.

2. Instytucje, które do porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony stosują metodę IRB określoną w rozdziale 3, ale nie korzystają przy tym z własnych oszacowań LGD, określają LGD zgodnie z art. 161 ust. 1. W przypadku ekspozycji podporządkowanych i niepodporządkowanej ochrony kredytowej nierzeczywistej, do zabezpieczonej części wartości ekspozycji instytucje mają stosować, LGD związaną z należnościami uprzywilejowanymi i instytucje mogą uwzględniać ochronę kredytową rzeczywistą zabezpieczającą ochronę kredytową nierzeczywistą zgodnie z niniejszym rozdziałem.

3. Instytucje, które do porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony stosują metodę IRB określoną w rozdziale 3, z wykorzystaniem własnych oszacowań LGD, obliczają wagę ryzyka i współczynnik oczekiwanej straty mające zastosowanie do zabezpieczonej części ekspozycji bazowej przy użyciu PD i LGD oraz tej samej funkcji wagi ryzyka jak te, które stosuje się w przypadku porównywalnej ekspozycji bezpośredniej wobec dostawcy ochrony, a także, w stosownych przypadkach, stosują termin zapadalności (M) związany z ekspozycją bazową, obliczony zgodnie z art. 162.

4. Instytucje, które stosują metodę IRB do porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony, korzystając z metody przewidzianej w art. 153 ust. 5, stosują wagę ryzyka i współczynnik oczekiwanej straty mające zastosowanie do zabezpieczonej części ekspozycji, które odpowiadają wagom ryzyka i współczynnikom oczekiwanej straty przewidzianym w art. 153 ust. 5 i art. 158 ust. 6.

5. Do każdej niezabezpieczonej części wartości ekspozycji (E) instytucje stosują wagę ryzyka i współczynnik oczekiwanej straty odpowiadające ekspozycji bazowej. Do celów obliczeń określonych w art. 159 instytucje przypisują do niezabezpieczonej części wartości ekspozycji wszelkie korekty z tytułu ogólnego lub szczególnego ryzyka kredytowego lub dodatkowe korekty wartości zgodnie z art. 34, dotyczące działalności instytucji zaliczanej do portfela bankowego lub inne redukcje funduszy własnych związane z ekspozycją, inne niż odliczenia dokonane zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m).