Artykuł 257

1. Do celów podsekcji 3 oraz z zastrzeżeniem ust. 2 instytucje mogą mierzyć termin zapadalności transzy (MT) jako:

a) średni ważony termin zapadalności płatności umownych należnych w ramach transzy zgodnie z następującym wzorem:

gdzie CFt oznacza wszystkie płatności umowne (kwotę główną, odsetki i opłaty) do zapłacenia przez kredytobiorcę w okresie t; albo

b) ostateczny prawny termin zapadalności transzy zgodnie z następującym wzorem:

gdzie ML jest ostatecznym prawnym terminem zapadalności transzy.

2. Do celów ust. 1 określenie terminu zapadalności transzy (MT) podlega we wszystkich przypadkach dolnej granicy wynoszącej jeden rok i górnej granicy wynoszącej pięć lat.

3. W przypadku gdy instytucja może zostać narażona na potencjalne straty z tytułu ekspozycji bazowych na mocy umowy, instytucja określa termin zapadalności pozycji sekurytyzacyjnej, uwzględniając termin rozliczenia umowy oraz najdłuższy termin zapadalności takich ekspozycji bazowych. W odniesieniu do ekspozycji odnawialnych stosuje się najdłuższy możliwy na mocy umowy rezydualny termin zapadalności ekspozycji, który mógłby zostać dodany w okresie odnawialności.

4. EUNB monitoruje zakres praktyk w tym obszarze, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, oraz – do dnia 31 grudnia 2019 r. – wydaje wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.