Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 Tekst mający znaczenie dla EOG

Rozdział 1 — OBLICZANIE WYMOGU W ZAKRESIE FUNDUSZY WŁASNYCH Z TYTUŁU RYZYKA OPERACYJNEGO

Artykuł 314

W mocy

Wskaźnik biznesowy

1. Instytucje obliczają swój wskaźnik biznesowy zgodnie z następującym wzorem:

BI = ILDC + SC + FC

gdzie:

BI

= wskaźnik biznesowy, wyrażony w miliardach euro;

ILDC

= składnik dotyczący odsetek, leasingu i dywidendy, wyrażony w miliardach euro i obliczony zgodnie z ust. 2;

SC

= składnik dotyczący usług, wyrażony w miliardach euro i obliczony zgodnie z ust. 5;

FC

= składnik finansowy, wyrażony w miliardach euro i obliczony zgodnie z ust. 6.

2. Do celów ust. 1 składnik dotyczący odsetek, leasingu i dywidendy oblicza się zgodnie z następującym wzorem:

gdzie:

ILDC

= składnik dotyczący odsetek, leasingu i dywidendy;

IC

= składnik dotyczący odsetek, który odpowiada przychodom odsetkowym instytucji pochodzącym z wszystkich aktywów finansowych i pozostałym przychodom odsetkowym, w tym przychodom finansowym z leasingu finansowego i przychodom z leasingu operacyjnego oraz zyskom z aktywów będących przedmiotem leasingu, pomniejszonym o koszty odsetkowe instytucji z tytułu wszystkich zobowiązań finansowych i pozostałe koszty odsetkowe, w tym koszty odsetkowe związane z leasingiem finansowym i operacyjnym, amortyzację i utratę wartości aktywów będących przedmiotem leasingu operacyjnego oraz straty z tego tytułu, obliczonym jako roczna średnia wartości bezwzględnych różnicy z trzech ostatnich lat obrachunkowych;

AC

= składnik dotyczący aktywów, który jest sumą brutto wszystkich niespłaconych kredytów, jej zaliczek, oprocentowanych papierów wartościowych, w tym obligacji skarbowych, oraz aktywów będących przedmiotem leasingu, obliczoną jako roczna średnia z trzech ostatnich lat obrachunkowych na podstawie kwot na koniec każdego z tych lat obrachunkowych;

DC

= składnik dotyczący dywidendy, który odpowiada przychodom instytucji z tytułu dywidendy z inwestycji w akcje i fundusze nieobjęte konsolidacją w sprawozdaniach finansowych instytucji, w tym przychodom z tytułu dywidendy od jednostek zależnych, stowarzyszonych i spółek joint venture nieobjętych konsolidacją, obliczonym jako roczna średnia z trzech ostatnich lat obrachunkowych.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 unijna instytucja dominująca może, do dnia 31 grudnia 2027 r., zwrócić się do organu sprawującego nadzór skonsolidowany o zezwolenie na obliczanie oddzielnego składnika dotyczącego odsetek, leasingu i dywidendy dla dowolnej z jej konkretnych instytucji zależnych oraz na dodanie wyniku tego obliczenia do składnika dotyczącego odsetek, leasingu i dywidendy obliczonego, na zasadzie skonsolidowanej, dla pozostałych podmiotów należących do grupy, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) działalność odnośnych jednostek zależnych w zakresie bankowości detalicznej lub bankowości komercyjnej stanowi większość ich działalności;

b) znacząca część działalności odnośnych jednostek zależnych w zakresie bankowości detalicznej lub bankowości komercyjnej dotyczy kredytów obciążonych dużym prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania;

c) zastosowanie odstępstwa stanowi odpowiednią podstawę do obliczania wymogu unijnej instytucji dominującej w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego.

Zezwolenie i jego warunki są po udzieleniu co dwa lata poddawane ponownej ocenie przez organ sprawujący nadzór.

Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia EUNB niezwłocznie po udzieleniu, potwierdzeniu lub cofnięciu takiego zezwolenia.

Do dnia 31 grudnia 2031 r. EUNB przedstawi Komisji sprawozdanie na temat stosowania i zasadności odstępstwa, o którym mowa w akapicie pierwszym, uwzględniając w szczególności konkretne modele biznesowe oraz adekwatność powiązanego wymogu w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego. Na podstawie tego sprawozdania i z należytym uwzględnieniem odnośnych standardów uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym opracowanych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego Komisja w stosownych przypadkach przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy do dnia 31 grudnia 2032 r.

4. Do dnia 31 grudnia 2027 r. lub do czasu wydania przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany zezwolenia zgodnie z ust. 3, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej, unijna instytucja dominująca, której udzielono zezwolenia na stosowanie alternatywnej metody standardowej do swoich linii biznesowych bankowości detalicznej i bankowości komercyjnej w celu obliczenia wymogu w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego, może – po poinformowaniu swojego organu sprawującego nadzór skonsolidowany – nadal stosować alternatywną metodę standardową określoną w niniejszym rozporządzeniu w jego brzmieniu obowiązującym w dniu 8 lipca 2024 r. do celów obliczania wymogu w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego związanego z tymi dwiema liniami biznesowymi i zgodnie z zakresem obowiązującego zezwolenia.

5. Do celów ust. 1 składnik dotyczący usług oblicza się zgodnie z następującym wzorem:

SC = max (OI, OE) + max (FI, FE)

gdzie:

SC

= składnik dotyczący usług;

OI

= pozostałe przychody operacyjne, które odpowiadają rocznej średniej przychodu instytucji z trzech ostatnich lat obrachunkowych pochodzącego ze zwykłych operacji bankowych nieuwzględnionych w innych pozycjach wskaźnika biznesowego, jednak o podobnym charakterze;

OE

= pozostałe koszty operacyjne, które odpowiadają rocznej średniej kosztów i strat poniesionych przez instytucję w trzech ostatnich latach obrachunkowych w związku ze zwykłymi operacjami bankowymi nieuwzględnionymi w innych pozycjach wskaźnika biznesowego, jednak o podobnym charakterze, a także w związku ze zdarzeniami ryzyka operacyjnego;

FI

= składnik dotyczący przychodów z tytułu opłat i prowizji, który odpowiada rocznej średniej przychodu instytucji z trzech ostatnich lat obrachunkowych uzyskanego z tytułu doradztwa i świadczenia usług, w tym przychodu uzyskanego przez instytucję jako podmiot świadczący usługi finansowe na zasadzie outsourcingu;

FE

= składnik dotyczący kosztów z tytułu opłat i prowizji, który odpowiada rocznej średniej wydatków instytucji z trzech ostatnich lat obrachunkowych poniesionych z tytułu korzystania z doradztwa i usług, w tym opłat z tytułu outsourcingu poniesionych przez instytucję za świadczenie usług finansowych, jednak z wyłączeniem opłat z tytułu outsourcingu uiszczonych w związku ze świadczeniem usług innych niż finansowe.

Z zastrzeżeniem otrzymania uprzedniego zezwolenia właściwego organu i w zakresie, w jakim w ramach instytucjonalnego systemu ochrony istnieją właściwe i jednolicie określone systemy monitorowania i klasyfikowania ryzyk operacyjnych, instytucje, które są członkami instytucjonalnego systemu ochrony, spełniające wymogi art. 113 ust. 7, mogą obliczać składnik dotyczący usług po odliczeniu wszelkich przychodów uzyskanych od instytucji lub kosztów poniesionych na rzecz instytucji, które są członkami tego samego instytucjonalnego systemu ochrony. Członkowie instytucjonalnego systemu ochrony wspólnie ponoszą wszelkie straty wynikające z powiązanych ryzyk operacyjnych.

6. Do celów ust. 1 składnik finansowy oblicza się zgodnie z następującym wzorem:

FC = TC + BC

gdzie:

FC

= składnik finansowy;

TC

= składnik dotyczący portfela handlowego, który odpowiada rocznej średniej bezwzględnych wartości z trzech ostatnich lat obrachunkowych – stosownie do przypadku – zysku lub straty netto w portfelu handlowym instytucji, określonym – w zależności od przypadku – zgodnie ze standardami rachunkowości albo zgodnie z częścią trzecią tytuł I rozdział 3, w tym z tytułu aktywów i zobowiązań obrotowych, rachunkowości zabezpieczeń oraz różnic kursowych;

BC

= składnik dotyczący portfela bankowego, który odpowiada rocznej średniej bezwzględnych wartości – stosownie do przypadku – zysku lub straty netto w portfelu bankowym instytucji z trzech ostatnich lat obrachunkowych, w tym z tytułu składników aktywów finansowych oraz zobowiązań finansowych wycenianych według wartości godziwej przez wynik finansowy, z tytułu rachunkowości zabezpieczeń, różnic kursowych, jak również zrealizowanych zysków i strat z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych niewycenianych według wartości godziwej przez wynik finansowy.

7. Do obliczenia swojego wskaźnika biznesowego instytucje nie stosują żadnego z następujących elementów:

a) przychodów ani kosztów z działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej;

b) składek zapłaconych ani płatności otrzymanych z tytułu zakupionych polis ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych;

c) kosztów administracyjnych, w tym kosztów personelu, opłat outsourcingowych za świadczenie usług innych niż finansowe oraz pozostałych kosztów administracyjnych;

d) odzyskanych kwot kosztów administracyjnych, w tym odzyskanych kwot płatności w imieniu klientów;

e) wydatków na lokale i środki trwałe, z wyjątkiem sytuacji, gdy wydatki te wynikają ze zdarzeń ryzyka operacyjnego;

f) amortyzacji aktywów rzeczowych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z wyjątkiem amortyzacji związanej z aktywami będącymi przedmiotem leasingu operacyjnego, którą uwzględnia się w kosztach leasingu finansowego i operacyjnego;

g) rezerw ani odwrócenia rezerw, z wyjątkiem sytuacji, gdy rezerwy te dotyczą zdarzeń ryzyka operacyjnego;

h) kosztów z tytułu kapitału zakładowego płatnego na żądanie;

i) utraty wartości ani odwrócenia utraty wartości;

j) zmian wartości firmy ujmowanych w wyniku finansowym;

k) podatku dochodowego od osób prawnych.

8. Jeżeli instytucja prowadzi działalność krócej niż trzy lata, do obliczania odpowiednich składników swojego wskaźnika biznesowego wykorzystuje prognozowane dane szacunkowe, pod warunkiem że właściwy organ uzna to za zadowalające. Instytucja zaczyna stosować dane historyczne, gdy tylko będą one dostępne.

9. EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia następujących elementów:

a) składników wskaźnika biznesowego, i ich stosowania, w drodze opracowania wykazów typowych podpozycji, z uwzględnieniem międzynarodowych standardów regulacyjnych oraz, w stosownych przypadkach, granic ostrożnościowych określonych w części trzeciej tytuł I rozdział 3;

b) elementów, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 stycznia 2026 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

10. EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia pozycji wskaźnika biznesowego w drodze przyporządkowania, w stosownych przypadkach, tych pozycji do odpowiednich komórek sprawozdawczych określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/451 (

33

).

EUNB przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 10 stycznia 2026 r.

Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.