Artykuł 383b

1. Instytucje stosują czynniki ryzyka delta i czynniki ryzyka vega opisane w art. 383c–383h oraz proces przewidziany w ust. 2–8 niniejszego artykułu do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta i ryzyka vega.

2. Dla każdej klasy ryzyka, o której mowa w art. 383 ust. 2, wskaźnik wrażliwości zagregowanych CVA i wskaźnik wrażliwości wszystkich pozycji w uznanych zabezpieczeniach objętych wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta lub ryzyka vega dla wszystkich mających zastosowanie czynników ryzyka delta lub czynników ryzyka vega wchodzących w zakres tej klasy ryzyka oblicza się, stosując odpowiednie wzory określone w art. 383i i art. 383j. Jeżeli wartość danego instrumentu zależy od kilku czynników ryzyka, wskaźnik wrażliwości ustala się odrębnie dla każdego czynnika ryzyka.

W celu obliczenia wskaźnika wrażliwości na ryzyko vega zagregowanych CVA uwzględnia się wskaźniki wrażliwości zarówno na zmienności stosowane w modelu ekspozycji do symulacji czynników ryzyka, jak i na zmienności wykorzystywane do przeszacowania ujętych w portfelu transakcji związanych z opcjami przeprowadzanych z kontrahentem.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu i pod warunkiem uzyskania zezwolenia właściwego organu instytucja może korzystać z alternatywnych definicji wskaźników wrażliwości na ryzyko delta i ryzyko vega przy obliczaniu wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu pozycji portfela handlowego zgodnie z niniejszym rozdziałem, o ile instytucja ta spełnia wszystkie poniższe warunki:

a) te alternatywne definicje są wykorzystywane do celów wewnętrznego zarządzania ryzykiem lub opracowywania przeznaczonych dla kadry kierowniczej wyższego szczebla sprawozdań na temat zysków i strat przez niezależną jednostkę do spraw kontroli ryzyka działającą w ramach instytucji;

b) instytucja wykazuje, że te alternatywne definicje są bardziej odpowiednie do ujęcia wskaźników wrażliwości pozycji niż wzory określone w art. 383i i 383j oraz że wynikające stąd wskaźniki wrażliwości na ryzyko delta i ryzyko vega nie różnią się w istotnym stopniu od wskaźników uzyskanych w wyniku zastosowania wzorów określonych, odpowiednio, w art. 383i oraz 383j.

3. Jeżeli uznane zabezpieczenie jest instrumentem indeksowym, instytucje obliczają wskaźniki wrażliwości tego uznanego zabezpieczenia na wszystkie istotne czynniki ryzyka, stosując przesunięcie jednego z istotnych czynników ryzyka do każdego składnika indeksu.

4. Instytucja może wprowadzić dodatkowe czynniki ryzyka odpowiadające kwalifikowanym instrumentom indeksowym w odniesieniu do następujących klas ryzyka:

a) ryzyko spreadu kredytowego kontrahenta;

b) ryzyko referencyjnego spreadu kredytowego; oraz

c) ryzyko cen akcji.

Do celów ryzyka delta instrument indeksowy uznaje się za kwalifikowany, jeżeli spełnia on warunki określone w art. 325i. Na potrzeby ryzyka vega wszystkie instrumenty indeksowe uznaje się za kwalifikowane.

Instytucja oblicza wskaźniki wrażliwości CVA i uznanych zabezpieczeń na czynniki ryzyka związanego z indeksem kwalifikowanym obok wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka niezwiązanego z indeksem.

Instytucja oblicza wskaźniki wrażliwości na ryzyko delta i ryzyko vega w odniesieniu do czynnika ryzyka związanego z indeksem kwalifikowanym jako pojedynczy wskaźnik wrażliwości na bazowy indeks kwalifikowany. Jeżeli 75 % składników indeksu kwalifikowanego przyporządkowano do tego samego sektora, jak określono w art. 383p, 383s i 383v, instytucja przyporządkowuje indeks kwalifikowany do tego samego sektora. W przeciwnym przypadku instytucja przyporządkowuje wskaźnik wrażliwości do mającego zastosowanie koszyka indeksów kwalifikowanych.

5. Ważone wskaźniki wrażliwości zagregowanej CVA i wartości rynkowej wszystkich uznanych zabezpieczeń na każdy czynnik ryzyka oblicza się, mnożąc odpowiednie wskaźniki wrażliwości netto przez odpowiadającą im wagę ryzyka, zgodnie z następującymi wzorami:

gdzie:

k

= indeks oznaczający czynnik ryzyka k;

= ważony wskaźnik wrażliwości zagregowanej CVA na czynnik ryzyka k;

RWk

= waga ryzyka mająca zastosowanie do czynnika ryzyka k;

= wskaźnik wrażliwości netto zagregowanej CVA na czynnik ryzyka k;

= ważony wskaźnik wrażliwości wartości rynkowej wszystkich uznanych zabezpieczeń w portfelu CVA na czynnik ryzyka k;

= wskaźnik wrażliwości netto wartości rynkowej wszystkich uznanych zabezpieczeń w portfelu CVA na czynnik ryzyka k.

6. Instytucje obliczają ważony wskaźnik wrażliwości netto WSk

portfela CVA na czynnik ryzyka k według następującego wzoru:

7. Ważone wskaźniki wrażliwości netto w ramach tego samego koszyka sumuje się zgodnie z następującym wzorem, korzystając z odpowiednich korelacji ρkl

dla ważonych wskaźników wrażliwości w ramach tego samego koszyka przewidzianych w art. 383l, 383t i 383q, w wyniku czego uzyskuje się wskaźnik wrażliwości określonego koszyka Kb

:

gdzie:

Kb

= wskaźnik wrażliwości określonego koszyka w przypadku koszyka b;

WSk

= ważone wskaźniki wrażliwości netto;

ρkl

= odpowiednie parametry korelacji zachodzącej wewnątrz koszyka;

R

= parametr ograniczający skuteczność zabezpieczenia wynoszący 0,01 .

8. Wskaźnik wrażliwości określonego koszyka oblicza się zgodnie z ust. 5, 6 i 7 niniejszego artykułu dla każdego koszyka w ramach danej klasy ryzyka. Po obliczeniu wskaźnika wrażliwości określonego koszyka dla wszystkich koszyków sumuje się ważone wskaźniki wrażliwości dla wszystkich czynników ryzyka we wszystkich koszykach zgodnie z poniższym wzorem, stosując odpowiednie korelacje γbc

dla ważonych wskaźników wrażliwości w poszczególnych koszykach określone w art. 383l, 383o, 383r, 383u, 383w oraz 383z, w wyniku czego uzyskuje się wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta lub ryzyka vega dla określonej klasy ryzyka:

gdzie:

mCVA

= mnożnik równy 1; właściwy organ może zwiększyć wartość mCVA

, jeśli regulacyjny model CVA instytucji wykazuje braki uniemożliwiające dokonanie właściwego pomiaru wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA;

Kb

= wskaźnik wrażliwości określonego koszyka w przypadku koszyka b;

γbc

= parametr korelacji między koszykami b i c;

dla wszystkich czynników ryzyka w koszyku b;

dla wszystkich czynników ryzyka w koszyku c.