Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 Tekst mający znaczenie dla EOG
Sekcja 2 — Współczynniki wymaganego stabilnego finansowania
Artykuł 428ay
W mocyWspółczynnik wymaganego stabilnego finansowania wynoszący 85 %
Następujące aktywa i pozycje pozabilansowe podlegają współczynnikowi wymaganego stabilnego finansowania wynoszącemu 85 %:
a) wszystkie aktywa i pozycje pozabilansowe, w tym środki pieniężne, wniesione jako początkowy depozyt zabezpieczający dla kontraktów na instrumenty pochodne lub wniesione jako wkład do funduszu kontrahenta centralnego na wypadek niewykonania zobowiązania, chyba że wspomnianym aktywom przypisano by wyższy współczynnik wymaganego stabilnego finansowania zgodnie z art. 428az, gdyby utrzymywano je jako wolne od obciążeń, w którym to przypadku zastosowanie ma wyższy współczynnik wymaganego stabilnego finansowania, który miałby zastosowanie do tych aktywów, gdyby były one utrzymywane jako wolne od obciążeń;
b) wolne od obciążeń kredyty z rezydualnym terminem zapadalności wynoszącym co najmniej jeden rok, z wyłączeniem kredytów udzielonych klientom finansowym, nieprzeterminowane o więcej niż 90 dni;
c) produkty związane z bilansowym finansowaniem handlu, których rezydualny termin zapadalności wynosi co najmniej jeden rok;
d) wolne od obciążeń papiery wartościowe, których rezydualny termin zapadalności wynosi co najmniej jeden rok, których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania zgodnie z art. 178 i które nie kwalifikują się jako aktywa płynne zgodnie z aktem delegowanym, o którym mowa w art. 460 ust. 1;
e) wolne od obciążeń giełdowe instrumenty kapitałowe, które nie kwalifikują się jako aktywa poziomu 2B zgodnie z aktem delegowanym, o którym mowa w art. 460 ust. 1;
f) towary będące przedmiotem fizycznego obrotu, w tym złoto, ale z wyłączeniem towarowych instrumentów pochodnych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.