Artykuł 429b

1. Instytucje obliczają wartość ekspozycji z tytułu aktywów, z wyłączeniem kontraktów na instrumentach pochodnych, wyszczególnionych w załączniku II, kredytowych instrumentów pochodnych i pozycji, o których mowa w art. 429e, zgodnie z następującymi zasadami:

a) wartość ekspozycji z tytułu aktywów oznacza wartość ekspozycji zgodnie z art. 111 ust. 1 zdanie pierwsze;

b) nie kompensuje się transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych.

2. Mechanizm łączenia środków pieniężnych oferowany przez instytucję nie narusza warunku określonego w art. 429 ust. 7 lit. b) jedynie wtedy, gdy mechanizm ten spełnia obydwa następujące warunki:

a) instytucja oferująca mechanizm łączenia środków pieniężnych przenosi salda kredytowe i salda debetowe kilku jednostkowych rachunków podmiotów grupy objętych mechanizmem („rachunki pierwotne”) na oddzielny, pojedynczy rachunek, zerując tym samym salda rachunków pierwotnych;

b) instytucja codziennie przeprowadza czynności, o których mowa w lit. a) niniejszego akapitu.

Do celów niniejszego ustępu i ust. 3 mechanizm łączenia środków pieniężnych oznacza mechanizm, w ramach którego salda kredytowe lub salda debetowe kilku jednostkowych rachunków łączy się w celu zarządzania środkami pieniężnymi lub zarządzania płynnością.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu mechanizm łączenia środków pieniężnych, który nie spełnia warunku określonego w lit. b) tego ustępu, ale spełnia warunek określony w lit. a) tego ustępu, nie narusza warunku określonego w art. 429 ust. 7 lit. b), o ile mechanizm ten spełnia wszystkie następujące warunki:

a) instytucja posiada możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej prawo do kompensowania sald rachunków pierwotnych poprzez przeniesienie ich na pojedynczy rachunek w dowolnym czasie;

b) nie zachodzi niedopasowanie terminów zapadalności między saldami rachunków pierwotnych;

c) instytucja nalicza lub płaci odsetki od połączonego salda rachunków pierwotnych;

d) właściwy organ instytucji uznaje, że częstotliwość, z jaką salda wszystkich rachunków pierwotnych są przenoszone, jest właściwa do celu włączenia jedynie połączonego salda mechanizmu łączenia środków pieniężnych do miary ekspozycji całkowitej.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) instytucje mogą obliczać wartość ekspozycji wierzytelności gotówkowej i zobowiązania gotówkowego w ramach transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych z tym samym kontrahentem w ujęciu netto, jedynie wtedy, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) transakcje mają tę samą wyraźnie określoną datę ostatecznego rozliczenia;

b) prawo potrącenia kwoty należnej kontrahentowi z kwoty należnej od kontrahenta jest możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej w toku prowadzenia zwykłej działalności gospodarczej oraz w przypadku niewykonania zobowiązania, niewypłacalności i upadłości;

c) kontrahenci zamierzają rozliczyć się w ujęciu netto lub rozliczyć się jednocześnie lub transakcje są objęte mechanizmem rozliczania, który skutkuje funkcjonalnym odpowiednikiem rozliczenia w ujęciu netto.

5. Do celów ust. 4 lit. c) instytucje mogą uznać, że mechanizm rozliczania skutkuje funkcjonalnym odpowiednikiem rozliczenia w ujęciu netto, jedynie wtedy, gdy w dacie rozliczenia wynik netto przepływów pieniężnych z tytułu transakcji w ramach tego mechanizmu jest równy pojedynczej kwocie netto w ramach rozliczenia w ujęciu netto i spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) transakcje są rozliczane za pomocą tego samego systemu rozliczania lub systemów rozliczania korzystających ze wspólnej infrastruktury rozliczeniowej;

b) do celów rozliczenia stosuje się środki pieniężne lub śróddzienne instrumenty kredytowe, aby zapewnić dokonanie rozliczenia transakcji do końca dnia roboczego;

c) żadne kwestie związane z obejmującymi papiery wartościowe częściami transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych nie kolidują z zakończeniem rozliczenia w ujęciu netto wierzytelności gotówkowych i zobowiązań gotówkowych.

Warunek określony w akapicie pierwszym lit. c) jest spełniony, jedynie wtedy, gdy niepowodzenie jakiejkolwiek transakcji finansowanej z użyciem papierów wartościowych w mechanizmie rozliczania może opóźnić rozliczenie jedynie odpowiadającej części pieniężnej lub może doprowadzić do powstania zobowiązania w odniesieniu do mechanizmu rozliczania, ze wsparciem ze strony powiązanego instrumentu kredytowego.

W przypadku niepowodzenia obejmującej papiery wartościowe części transakcji finansowanej z użyciem papierów wartościowych w mechanizmie rozliczania na koniec terminu wyznaczonego na dokonanie rozliczenia w ramach mechanizmu rozliczania instytucje wydzielają tę transakcję i jej odpowiadającą część pieniężną z pakietu kompensowania i traktują je w ujęciu brutto.