Załącznik I

W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Rogal świętomarciński” zatwierdza się następującą zmianę:

Obniżeniu ulega dolna granica masy „Rogala świętomarcińskiego”, która będzie wynosić 150 g i tym samym masa rogala będzie kształtowała się od 150 g do 250 g.

Proponowana zmiana jest podyktowana zmianami w przyzwyczajeniach konsumentów, którzy od pewnego czasu zgłaszają postulaty zmniejszenia masy rogali. Zwyczaje żywieniowe uległy zmianie i rogale w obecnej wielkości stanowią zbyt dużą porcję słodyczy, zwłaszcza że „Rogale świętomarcińskie” są obecnie wypiekane i spożywane na co dzień, a nie tylko od święta. Obniżenie dolnej granicy masy rogala pozwoli na zwiększenie popytu, a tym samym przyczyni się do rozszerzenia grona konsumentów, co powinno przyczynić się również do rozpowszechniania informacji na temat systemu Chronionych Oznaczeń Geograficznych.

Zmniejszenie gramatury produktu w żaden sposób nie wpłynie na specyficzne cechy „Rogala świętomarcińskiego”, określone w pkt 5.2 jednolitego dokumentu, ani jego walory smakowe.

Ponadto z uwagi na powyższe zmiany należy wykreślić z pkt 3.2 jednolitego dokumentu zdanie dotyczące wymiarów rogala: „Rogal wpisuje się w kwadrat o boku ok. 14 cm, jego wysokość w najgrubszym miejscu wynosi ok. 7 cm, a szerokość ok. 10 cm”. Zmiana ta jest konsekwencją zmiany zakresu dopuszczalnej masy produktu, a utrzymanie wskazanych wymiarów w tym przypadku nie jest uzasadnione. Bezcelowe jest również wskazywanie innych wymiarów, gdyż przy takiej rozbieżności wagowej trudno byłoby je określić. Wynika to m.in. z procesu wypieku, który powoduje, że ciasto zwiększa swoją objętość, na co rzemieślnik nie ma wpływu. Należy podkreślić, że wykreślenie wymagań w odniesieniu do wymiarów produktu w żaden sposób nie wpłynie na jego specyficzny kształt, który musi zostać zachowany bez względu na masę rogala.