Załącznik I

Kryteria

Wymogi dotyczące automonitorowania

Sekcja 1. Jakość złomu miedzi otrzymanego w wyniku procesu odzysku

1.1.

Złom jest klasyfikowany zgodnie ze specyfikacjami danego klienta lub specyfikacjami branżowymi lub normą w celu bezpośredniego wykorzystania w produkcji substancji lub przedmiotów metalowych przez huty, zakłady prowadzące rafinację, zakłady prowadzące przetapianie lub innych producentów metali.

Wykwalifikowany personel klasyfikuje każdą przesyłkę.

1.2.

Całkowita ilość materiałów obcych wynosi ≤ 2 % masy.

Materiały obce to:

— metale inne niż miedź i stopy miedzi,

— materiały niemetaliczne, takie jak ziemia, pył, materiały izolacyjne i szkło,

— palne materiały niemetalowe, takie jak guma, tworzywa sztuczne, tkanina, drewno i inne substancje chemiczne lub organiczne,

— żużel, zgary, szumowiny, pył z odpylania, pył szlifierski, szlam.

Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

W odpowiednich odstępach (co najmniej co 6 miesięcy) analizuje się reprezentatywne próbki każdej klasy złomu miedzi, aby zmierzyć całkowitą ilość materiałów obcych. Całkowitą ilość materiałów obcych mierzy się za pomocą ważenia po oddzieleniu cząstek i przedmiotów z miedzi/stopów miedzi od cząstek i przedmiotów składających się z materiałów obcych – ręcznie lub innymi metodami oddzielania (np. przy użyciu magnesu lub w oparciu o gęstość).

Odpowiednią częstotliwość analizy reprezentatywnych próbek ustala się, biorąc pod uwagę następujące czynniki:

— przewidywaną zmienność (na przykład na podstawie wyników uzyskanych w przeszłości),

— ryzyko nieodłączne zmienności dotyczącej jakości odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku oraz wydajności procesu przetwarzania,

— wewnętrzną precyzję metody monitorowania, oraz

— stopień zbliżenia wyników do pułapu dotyczącego całkowitej ilości materiałów obcych.

Proces określania częstotliwości monitorowania należy dokumentować jako część systemu zarządzania i udostępniać w celu kontroli.

1.3.

Złom nie zawiera nadmiernej ilości tlenku metalu w żadnej formie, z wyjątkiem typowych ilości wynikających ze składowania przygotowanego złomu na zewnątrz w normalnych warunkach atmosferycznych.

Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

1.4.

Złom jest wolny od widocznego oleju, emulsji oleistych, smarów lub smarów stałych, z wyjątkiem bardzo niewielkich ilości, które nie spowodują jakiegokolwiek skapywania.

Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki, zwracając szczególną uwagę na te elementy, z których najprawdopodobniej może skapywać olej.

1.5.

Nie występuje konieczność podjęcia natychmiastowych działań zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi przepisami dotyczącymi monitorowania oraz procedur reagowania w odniesieniu do promieniotwórczego złomu.

Niniejszy wymóg pozostaje bez uszczerbku dla prawodawstwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i obywateli przyjętego na mocy rozdziału III Traktatu Euratom, w szczególności dyrektywy Rady 96/29/Euratom (1).

Wykwalifikowany personel monitoruje promieniotwórczość każdej przesyłki. Do każdej przesyłki złomu dołączone jest świadectwo ustanowione zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi przepisami dotyczącymi monitorowania oraz procedur reagowania w odniesieniu do promieniotwórczego złomu. Świadectwo może stanowić część pozostałej dokumentacji dołączonej do przesyłki.

1.6.

Złom nie wykazuje żadnych właściwości niebezpiecznych wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2008/98/WE. Złom jest zgodny z dopuszczalnymi wartościami stężenia określonymi w decyzji Komisji 2000/532/WE (2) i nie przekracza dopuszczalnych wartości stężenia określonych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

Niniejszy wymóg nie ma zastosowania do właściwości metali stopowych zawartych w stopach miedzi.

Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki. Jeżeli w wyniku oględzin powstanie podejrzenie, że występują potencjalne właściwości niebezpieczne, podejmuje się dalsze odpowiednie środki w zakresie monitorowania, takie jak pobieranie próbek i badania, w zależności od przypadku. Personel jest przeszkolony w zakresie potencjalnych właściwości niebezpiecznych, które mogą dotyczyć złomu miedzi, oraz w zakresie składników materiałowych i cech, które umożliwiają wykrycie właściwości niebezpiecznych. Procedurę wykrywania materiałów niebezpiecznych dokumentuje się w ramach systemu zarządzania.

1.7.

Złom nie zawiera żadnych pojemników pod ciśnieniem, zamkniętych lub niewystarczająco otwartych, które mogą spowodować wybuch w piecu metalurgicznym.

Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

1.8.

Złom nie zawiera polichlorku winylu w postaci osłon, farb lub pozostałości tworzyw sztucznych.

Wykwalifikowany personel przeprowadza oględziny każdej przesyłki.

Sekcja 2. Odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku

2.1.

Jako wsad można stosować wyłącznie odpady zawierające odzyskiwalną miedź lub odzyskiwalne stopy miedzi.

2.2.

Odpadów niebezpiecznych nie stosuje się jako wsadu, chyba że przedstawiono dowody na to, że zastosowano procesy i techniki określone w „kryteriach dotyczących przetwarzania i technik”, aby usunąć wszystkie właściwości niebezpieczne.

2.3.

Następujących odpadów nie stosuje się jako wsadu:

— opiłków i wiórów, które zawierają ciecze, takie jak olej lub emulsje oleiste, oraz

— beczek i pojemników (z wyjątkiem wyposażenia pojazdów wycofanych z eksploatacji), które zawierają lub zawierały oleje lub farby.

Wykwalifikowany personel, który jest przeszkolony w zakresie metod rozpoznawania odpadów niespełniających kryteriów określonych w niniejszej sekcji, dokonuje kontroli przyjęcia dotyczącej wszystkich otrzymanych odpadów (poprzez oględziny) oraz dołączonej dokumentacji.

Sekcja 3. Procesy i techniki przetwarzania

3.1.

Złom miedzi posegregowano u źródła lub podczas zbiórki lub przetworzono wsad odpadowy, aby oddzielić złom miedzi od składników niemetalowych i niemiedzianych składników metalowych. Złom miedzi uzyskany w wyniku tych operacji przechowuje się oddzielnie od wszelkich innych odpadów.

3.2.

Zakończono wszystkie etapy przetwarzania mechanicznego (np. cięcie, rozdrabnianie lub granulowanie, sortowanie, oddzielanie, czyszczenie, usuwanie zanieczyszczeń, opróżnianie) niezbędne do przygotowania złomu do bezpośredniego zastosowania jako wkład w celu ostatecznego wykorzystania.

3.3.

W przypadku odpadów zawierających składniki niebezpieczne mają zastosowanie następujące wymogi szczegółowe:

— materiał wsadowy, który pochodzi ze zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego lub pojazdów wycofanych z eksploatacji, poddano wszystkim etapom przetwarzania wymaganym w art. 6 dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) oraz w art. 6 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5),

— chlorofluorowęglowodory w usuwanym wyposażeniu wychwycono w procesie zatwierdzonym przez odpowiednie organy,

— kable rozdrobniono lub usunięto z nich izolację. Jeżeli kabel zawiera osłony organiczne (z tworzyw sztucznych), zostały one usunięte zgodnie z najlepszymi dostępnymi technikami,

— beczki i pojemniki zostały opróżnione i oczyszczone,

— substancje niebezpieczne w odpadach, których nie wymieniono w pkt 1, skutecznie usunięto w procesie zatwierdzonym przez właściwy organ.

(1) Dz.U. L 159 z 29.6.1996, s. 1.

(2) Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3.

(3) Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7.

(4) Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24.

(5) Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34.