Artykuł 1

Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) „podmiot sekurytyzacyjny” (PS) oznacza podmiot utworzony zgodnie z prawem krajowym lub prawem Unii i podlegający:

(i) prawu zobowiązań – jako fundusz wspólnego inwestowania zarządzany przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych;

(ii) prawu powierniczemu;

(iii) prawu spółek – jako spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;

(iv) innym podobnym regulacjom prawnym;

oraz którego główna działalność spełnia oba poniższe kryteria:

a) podmiot ten zamierza dokonać lub dokonuje jednej lub większej liczby transakcji sekurytyzacyjnych, a jego struktura ma na celu oddzielenie zobowiązań płatniczych podmiotu od zobowiązań płatniczych inicjatora albo zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji; oraz

b) podmiot ten emituje lub zamierza wyemitować dłużne papiery wartościowe, pozostałe instrumenty dłużne, jednostki uczestnictwa funduszy sekurytyzacyjnych, lub instrumenty pochodne (dalej zwane „instrumentami finansującymi”) lub posiada bądź może posiadać – w sensie prawnym lub ekonomicznym – aktywa wystawione na sprzedaż w ofercie publicznej lub sprzedane w ofercie prywatnej, które stanowią podstawę dla emisji instrumentów finansujących.

Definicja ta nie obejmuje:

a) monetarnych instytucji finansowych (MIF) w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33);

b) funduszy inwestycyjnych (FI) w znaczeniu nadanym w art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1073/2013 z dnia 18 października 2013 r. w sprawie danych statystycznych w zakresie aktywów i zobowiązań funduszy inwestycyjnych (EBC/2013/38) (

5

);

c) zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w znaczeniu nadanym w art. 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (

6

);

d) zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, którzy zarządzają alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi lub wprowadzają je do obrotu, w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (

7

), którzy są objęci zakresem zastosowania dyrektywy 2011/61/UE zgodnie z jej art. 2.

2) „sekurytyzacja” oznacza transakcję lub kilka powiązanych transakcji, w których podmiot niezależny od inicjatora lub zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, utworzony lub działający na potrzeby transakcji lub kilku powiązanych transakcji, dokonuje emisji instrumentów finansujących dla inwestorów, oraz ma miejsce jedna lub większa ilość poniższych okoliczności:

a) aktywo lub pula aktywów zostają przeniesione, w całości lub w części, na podmiot niezależny od inicjatora, utworzony lub działający na potrzeby przeprowadzenia transakcji, lub kilku powiązanych transakcji, poprzez przeniesienie przysługującego inicjatorowi prawa własności aktywów lub faktycznego udziału w tych aktywach bądź przez subpartycypację;

b) w której ryzyko kredytowe aktywa lub puli aktywów zostaje przeniesione, z zastosowaniem kredytowych instrumentów pochodnych, gwarancji lub innych podobnych instrumentów, w całości lub części, na podmiot inwestujący w instrumenty finansujące wyemitowane przez podmiot niezależny od inicjatora, utworzony lub działający na potrzeby transakcji lub kilku powiązanych transakcji;

c) w której ryzyko ubezpieczeniowe zostaje przeniesione z zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji na podmiot od nich niezależny utworzony lub działający na potrzeby przeprowadzenia transakcji, lub kilku powiązanych transakcji, i w której podmiot finansuje w całości swoją ekspozycję na takie ryzyko poprzez emisję instrumentów finansujących i w której prawa inwestorów w instrumenty finansujące do otrzymania zapłaty są podporządkowane zobowiązaniom reasekuracyjnym tego podmiotu.

Wyemitowane instrumenty finansujące nie stanowią zobowiązań płatniczych inicjatora, zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

3) „inicjator” oznacza podmiot przenoszący aktywo lub pulę aktywów lub ryzyko kredytowe aktywa lub puli aktywów na podmiot sekurytyzacyjny;

4) „podmiot sprawozdający” ma znaczenie nadane terminowi „podmiot sprawozdający” w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

5) „rezydent” ma znaczenie nadane terminowi „rezydent” w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy dany podmiot prawny nie ma fizycznej siedziby, za jego siedzibę uważa się obszar gospodarczy, którego system prawny jest właściwy dla utworzenia tego podmiotu. Jeżeli podmiot nie posiada osobowości prawnej, jako kryterium określenia statusu rezydenta wykorzystuje się siedzibę w sensie prawnym, to znaczy kraj, którego system prawny jest właściwy dla ustanowienia i działalności tego podmiotu;

6) „właściwy KBC” oznacza KBC państwa członkowskiego strefy euro, którego rezydentem jest dany PS;

7) „rozpoczęcie działalności” oznacza czynność, wraz z działaniami przygotowawczymi, która jest związana z sekurytyzacją, ale nie polega jedynie na utworzeniu podmiotu, który w ciągu najbliższych sześciu miesięcy nie rozpocznie działalności sekurytyzacyjnej. Każda czynność podjęta po pojawieniu się możliwości przeprowadzenia transakcji sekurytyzacyjnej stanowi rozpoczęcie działalności.