Artykuł 1

1. Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która otrzymała bezpłatne uprawnienia do emisji lub uprawnienie do korzystania z międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2012, jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 do ilości dozwolonej w okresie 2008–2012 lub ilości odpowiadającej maksymalnie 11 % jego przydziału w okresie 2008–2012, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

2. Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która nie otrzymała ani bezpłatnych uprawnień do emisji, ani uprawnień do korzystania z międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2012, oraz w drodze odstępstwa od ust. 1, każdy prowadzący instalację stacjonarną w rozumieniu dwóch pierwszych tiret art. 3 lit. h) dyrektywy 2003/87/WE, jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 w wysokości maksymalnie 4,5 % swoich zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020.

3. Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która znacząco zwiększyła zdolności produkcyjne zgodnie z art. 20 decyzji Komisji 2011/278/UE, jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 maksymalnie do ilości, która została jej przyznana w okresie 2008–2012, lub ilości odpowiadającej maksymalnie 11 % jej przydziału w okresie 2008–2012, lub do maksymalnie 4,5 % jej zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

4. Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która otrzymała bezpłatne uprawnienia do emisji na okres 2008–2012, prowadzący działania niewymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 219/2009 (4), ale wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE (5), jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 maksymalnie do ilości dozwolonej w okresie 2008–2012 lub ilości odpowiadającej maksymalnie 11 % jej przydziału w okresie 2008–2012, lub do maksymalnie 4,5 % jej zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

5. Każdy operator statku powietrznego jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji do maksymalnie 1,5 % swoich zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020, bez uszczerbku dla jakichkolwiek pozostałych uprawnień z 2012 r.