Artykuł 116a

1. Państwa członkowskie podejmują kroki niezbędne do zatrzymania niezgodnego z prawem stosowania chronionych określeń tradycyjnych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu.

2. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za sprawdzanie zgodności ze specyfikacją produktu dotyczącą nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych oraz za weryfikację zgodności z definicją i warunkami stosowania określeń tradycyjnych i egzekwowanie warunków stosowania określeń tradycyjnych. W tym celu stosuje się art. 4 ust. 2 i 4 oraz art. 5 ust. 1, 4 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (

15

).

3. Na terenie Unii właściwy organ, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub co najmniej jedna z jednostek upoważnionych zdefiniowanych w art. 3 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2017/625 działających jako jednostki certyfikujące produkty na podstawie kryteriów określonych w tytule II rozdział III tego rozporządzenia przeprowadza raz w roku weryfikację zgodności ze specyfikacją produktu, zarówno w trakcie produkcji wina, jak i w trakcie rozlewu lub po rozlewie wina, oraz sprawdza zgodność z definicją przewidzianą w art. 112 niniejszego rozporządzenia i, w odpowiednich przypadkach, warunkami stosowania określenia tradycyjnego, o którym mowa w art. 115 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

Każdy podmiot gospodarczy, który chce uczestniczyć w dowolnej działalności objętej specyfikacją produktu dotyczącą produktu noszącego nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne, powiadamia właściwy organ lub jednostki upoważnione, o których mowa w akapicie pierwszym. Państwa członkowskie sporządzają i aktualizują wykaz podmiotów gospodarczych, które prowadzą działalność podlegającą co najmniej jednemu obowiązkowi przewidzianemu w specyfikacji produktu dotyczącej nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego wprowadzonego do unijnego rejestru oznaczeń geograficznych pochodzących z ich terytorium.

4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące:

a) powiadomień, które państwa członkowskie mają przekazywać Komisji;

b) przepisów regulujących działalność organu odpowiedzialnego za weryfikację zgodności ze specyfikacją produktu dotyczącą chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, w tym w przypadkach, gdy obszar geograficzny jest położony w państwie trzecim, i za weryfikację zgodności z definicją zamieszczoną w art. 12 oraz, w stosownych przypadkach, warunków stosowania określeń tradycyjnych;

c) działań, jakie mają być realizowane przez państwa członkowskie w celu zapobiegania niezgodnemu z prawem stosowaniu chronionych określeń tradycyjnych;

d) przeprowadzenia kontroli w celu skontrolowania zgodności ze specyfikacją produktu, jakie mają być przeprowadzane przez państwa członkowskie, w tym badań.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 229 ust. 2.