Artykuł 2

1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do dodatkowych programów emerytalnych, z wyjątkiem systemów objętych rozporządzeniem (WE) nr 883/2004.

2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

a) dodatkowych programów emerytalnych, które w momencie wejścia w życie niniejszej dyrektywy nie przyjmują już nowych aktywnych uczestników i które pozostają dla nich zamknięte;

b) dodatkowych programów emerytalnych, które podlegają środkom obejmującym interwencję organów administracyjnych utworzonych na mocy przepisów krajowych lub organów sądowych, mającym służyć zachowaniu lub przywróceniu wcześniejszej sytuacji finansowej tych programów, włączając w to postępowanie likwidacyjne. Niniejsze wyłączenie nie obejmuje okresu po zakończeniu takiej interwencji;

c) programów gwarancyjnych na wypadek niewypłacalności, programów kompensacyjnych i krajowych funduszy rezerw emerytalnych; oraz

d) jednorazowych wypłat, których pracodawca dokonuje na rzecz pracownika w momencie ustania jego stosunku pracy i które nie są związane ze świadczeniem emerytalnym.

3. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do rent z tytułu niezdolności do pracy lub rent rodzinnych związanych z dodatkowymi programami emerytalnymi, z wyjątkiem szczególnych postanowień art. 5 i 6 dotyczących rent rodzinnych.

4. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie wyłącznie do okresów zatrudnienia przypadających po jej transponowaniu zgodnie z art. 8.

5. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do nabywania i zachowywania uprawnień do dodatkowych emerytur przez pracowników przemieszczających się w obrębie jednego państwa członkowskiego.