Artykuł 3

1. Urządzenia radiowe są konstruowane w taki sposób, aby zapewnić:

a) ochronę zdrowia i bezpieczeństwa osób i zwierząt domowych oraz ochronę mienia, w tym również realizację celów odnoszących się do wymagań dotyczących bezpieczeństwa zawartych w dyrektywie 2014/35/UE, ale bez zastosowania limitu napięcia elektrycznego;

b) odpowiedni poziom kompatybilności elektromagnetycznej zgodnie z dyrektywą 2014/30/UE.

2. Urządzenia radiowe skonstruowane są w taki sposób, aby w celu unikania szkodliwych zakłóceń skutecznie wykorzystywały widmo radiowe i wspierały jego efektywne wykorzystanie.

3. Urządzenia radiowe w obrębie określonych kategorii lub klas skonstruowane są w sposób gwarantujący spełnienie następujących zasadniczych wymagań:

a) urządzenia radiowe współdziałają z dodatkowymi elementami innymi niż urządzenia ładujące dla kategorii lub klas urządzeń radiowych, określonych w części I załącznika Ia, o których konkretnie mowa w ust. 4 niniejszego artykułu;

b) urządzenia radiowe współdziałają za pośrednictwem sieci z innymi urządzeniami radiowymi;

c) urządzenia radiowe mogą być podłączane do interfejsów właściwego typu w całej Unii;

d) urządzenia radiowe nie wywierają niepożądanego wpływu na sieć i jej funkcjonowanie ani też nie wykorzystują zasobów sieciowych w nieodpowiedni sposób, powodując tym samym niedopuszczalne obniżenie poziomu usług;

e) urządzenia radiowe mają wbudowane systemy zabezpieczające w celu zapewnienia ochrony danych osobowych i prywatności użytkownika i abonenta;

f) urządzenia radiowe wyposażone są w funkcje, które zapewniają ochronę przed oszustwami;

g) urządzenia radiowe wyposażone są w funkcje, które zapewniają dostęp do służb ratunkowych;

h) urządzenia radiowe wyposażone są w funkcje ułatwiające korzystanie z nich przez osoby niepełnosprawne;

i) urządzenia radiowe wyposażone są w funkcje zapewniające możliwość pobrania do tego urządzenia wyłącznie takiego oprogramowania, w przypadku którego potwierdzono zgodność kombinacji oprogramowania i urządzenia radiowego.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 44, określających kategorie lub klasy urządzeń radiowych objęte poszczególnymi wymaganiami określonymi w akapicie pierwszym lit. a)–i) niniejszego ustępu.

4. Urządzenia radiowe należące do kategorii lub klas określonych w części I załącznika Ia są konstruowane w taki sposób, aby były zgodne ze specyfikacjami dotyczącymi możliwości ładowania określonymi w tym załączniku dla odpowiedniej kategorii lub klasy urządzenia radiowego.

W odniesieniu do urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą ładowania przewodowego, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 44, w celu zmiany części I załącznika Ia w związku z postępem naukowym i technologicznym lub zmianami na rynku, w celu zapewnienia minimalnej wspólnej interoperacyjności pomiędzy urządzeniami radiowymi a ich urządzeniami ładującymi, a także w celu poprawy wygody konsumentów, zmniejszenia ilości odpadów środowiskowych i uniknięcia fragmentacji rynku, w drodze:

a) zmiany, uzupełniania lub usuwania kategorii lub klas urządzeń radiowych;

b) zmiany, uzupełniania lub usuwania specyfikacji technicznych, w tym odniesień i opisów, dotyczących gniazd ładowania oraz protokołów komunikacyjnych w zakresie ładowania dla każdej odpowiedniej kategorii lub klasy urządzeń radiowych.

Komisja stale ocenia zmiany na rynku, fragmentację rynku i postęp technologiczny w celu określenia kategorii lub klas urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą ładowania przewodowego, w przypadku których włączenie do części I załącznika Ia doprowadziłoby do znacznej wygody konsumentów i zmniejszenia ilości odpadów środowiskowych.

Komisja składa sprawozdanie z oceny, o której mowa w akapicie trzecim, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie po raz pierwszy do dnia 28 grudnia 2025 r., a następnie co pięć lat, oraz przyjmuje odpowiednio akty delegowane na podstawie akapitu drugiego lit. a).

W odniesieniu do urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą środków innych niż ładowanie przewodowe, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 44, w celu zmiany części I załącznika Ia w związku z postępem naukowym i technologicznym lub zmianami na rynku, w celu zapewnienia minimalnej wspólnej interoperacyjności pomiędzy urządzeniami radiowymi a ich urządzeniami ładującymi, a także w celu poprawy wygody konsumentów, zmniejszenia ilości odpadów środowiskowych i uniknięcia fragmentacji rynku, w drodze:

a) wprowadzania, zmiany, uzupełniania lub usuwania kategorii lub klas urządzeń radiowych;

b) wprowadzania, zmiany, uzupełniania lub usuwania specyfikacji technicznych, w tym odniesień i opisów, dotyczących interfejsów ładowania oraz protokołów komunikacyjnych w zakresie ładowania dla każdej odpowiedniej kategorii lub klasy urządzeń radiowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 i do dnia 28 grudnia 2024 r. Komisja zwraca się do jednej lub kilku europejskich organizacji normalizacyjnych z wnioskiem o przygotowanie norm zharmonizowanych określających specyfikacje techniczne dotyczące interfejsów ładowania i protokołów komunikacyjnych w zakresie ładowania dla urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą środków innych niż ładowanie przewodowe. Zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 Komisja konsultuje się z komitetem ustanowionym na mocy art. 45 ust. 1 niniejszej dyrektywy. Wymagania dotyczące treści wnioskowanych norm zharmonizowanych opierają się na ocenie aktualnego stanu technologii ładowania bezprzewodowego urządzeń radiowych, przeprowadzanej przez Komisję, obejmującej w szczególności zmiany na rynku, penetrację rynku, fragmentację rynku, wydajność technologiczną, interoperacyjność, efektywność energetyczną i wydajność ładowania.

Przygotowując akty delegowane, o których mowa w niniejszym artykule, w odniesieniu do urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą ładowania przewodowego, a także w odniesieniu do urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą środków innych niż ładowanie przewodowe, Komisja uwzględnia stopień akceptacji na rynku rozważanych specyfikacji technicznych, wynikającą z nich wygodę konsumentów oraz zakres zmniejszenia ilości odpadów środowiskowych i fragmentacji rynku, których można oczekiwać od takich specyfikacji technicznych. Specyfikacje techniczne oparte na odpowiednich dostępnych normach europejskich lub międzynarodowych uznaje się za spełniające cele określone w poprzednim zdaniu. Jednakże w przypadkach, gdy takie normy europejskie lub międzynarodowe nie istnieją lub gdy Komisja stwierdzi na podstawie oceny technicznej takich norm, że nie spełniają one tych celów w optymalny sposób, Komisja może określić inne specyfikacje techniczne, które lepiej spełniają te cele.