Załącznik XIII

1. Wymogi dotyczące homologacji typu pojazdu w odniesieniu do miejsc siedzących

1.1. Pojazdy muszą być wyposażone w co najmniej jedno siedzenie lub siodełko.

1.1.1. Wszystkie miejsca siedzące muszą być skierowane do przodu.

1.2. Pojazdy bez nadwozia mogą mieć siodełka.

1.3. Pojazdy kategorii L2e, L5e, L6e i L7e, które mają nadwozie, muszą być wyposażone w siedzenia.

1.3.1. Na mocy odstępstwa od art. 2 ust. 5 niniejszego rozporządzenia i na potrzeby niniejszego załącznika uznaje się, że pojazd ma nadwozie, jeżeli obecne są elementy konstrukcyjne położone obok najniższego miejsca siedzącego lub za nim, których wysokość jest większa niż wysokość punktu R danego miejsca siedzącego. Przedmiotowy obszar znajduje się więc na poprzecznej płaszczyźnie pionowej przechodzącej przez punkt R danego miejsca siedzącego i za taką płaszczyzną. Inne miejsca siedzące, oparcia, przedziały i stelaże bagażowe oraz wszelkie inne przymocowane do nich komponenty lub osprzęt nie są w tym kontekście uznawane za elementy konstrukcyjne (tj. drzwi boczne, słupki B i dach są uznawane za nadwozie). Służba techniczna musi podać w sprawozdaniu z badań wyraźne uzasadnienie przyjętych kryteriów decyzyjnych.

1.4 Punkt R miejsca siedzącego należy wyznaczać w następujący sposób:

1.4.1.

Za punkt R siodełka należy przyjąć punkt określony przez producenta pojazdu i należycie uzasadniony na podstawie odpowiednich kryteriów konstrukcji pojazdu, z uwzględnieniem charakterystyki manekina 50-centylowego mężczyzny (tj. antropomorficznego urządzenia pomiarowego Hybrid III) i jego punktu obrotu bioder.

1.4.2.

Punkt R siedzenia należy wyznaczać zgodnie z dodatkiem 3 do części 2 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia.

1.5. Wszystkie siedzenia muszą mieć oparcia.

1.5.1. W celu oceny funkcjonalności oparcia musi istnieć możliwość przeprowadzenia co najmniej jednej z poniższych procedur dla każdego siedzenia.

1.5.1.1. Procedura wyznaczania punktu H zgodnie z przepisami załącznika 3 do regulaminu EKG ONZ nr 17 musi być przeprowadzona z wynikiem pozytywnym (tj. nie uwzględniając wyjątków przewidzianych w tym regulaminie).

1.5.1.2. Jeżeli dla danego siedzenia nie można prawidłowo przeprowadzić procedury z pkt 1.5.1.1, to należy to wykazać w sposób zadowalający, a następnie na siedzeniu można umieścić manekin 50-centylowego mężczyzny (tj. antropomorficzne urządzenie pomiarowe Hybrid III), a siedzenie ustawić w położeniu konstrukcyjnym określonym przez producenta pojazdu. W takim przypadku za punkt R danego siedzenia należy przyjąć punkt określony przez producenta pojazdu i należycie uzasadniony na podstawie odpowiednich kryteriów konstrukcji pojazdu, z uwzględnieniem charakterystyki manekina 50-centylowego mężczyzny i jego punktu obrotu bioder. Służba techniczna musi podać w sprawozdaniu z badań wyraźne uzasadnienie przyjętych kryteriów decyzyjnych.

1.5.1.3. Jeżeli żadnej z tych dwóch procedur nie można przeprowadzić prawidłowo, to siedzenie i oparcie uznaje się za niespełniające wymogów niniejszego załącznika.

1.6. Niedozwolone są miejsca przypominające miejsca siedzące, ale nie wyznaczone jako takie.

1.6.1. Miejsca przypominające siedzenia, na których można umieścić w pozycji siedzącej manekin typu 5-centylowej dorosłej kobiety, uznaje się za siedzenia, które muszą tym samym spełniać wszystkie odpowiednie wymagania niniejszego załącznika.

1.7. Wysokość punktu R miejsca siedzącego kierowcy mierzona od podłoża musi wynosić ≥ 540 mm w przypadku pojazdów kategorii L1e, L3e i L4e oraz ≥ 400 mm w przypadku pojazdów kategorii L2e, L5e, L6e i L7e.

1.7.1. Jeżeli pojazd jest wyposażony w układy umożliwiające zmianę prześwitu pojazdu, to należy je ustawić w normalnym położeniu do jazdy określonym przez producenta pojazdu.

1.8. Wszystkie siedzenia i siodełka wyposażone w punkty kotwiczenia pasów bezpieczeństwa lub pasy bezpieczeństwa muszą wytrzymać przez 20 ms opóźnienie równe 10 g w kierunku do przodu bez zerwania. Układy blokujące, układy regulacji i przesuwu, jeżeli są zamontowane, nie mogą wykazać wadliwego działania ani zwolnienia mechanizmu. Po zakończeniu działania opóźnienia musi istnieć możliwość co najmniej jednego ręcznego uruchomienia układu przesuwu siedzenia.

1.8.1. Zgodność z pkt 1.8 wykazuje się w następujący sposób:

— w przypadku siedzeń:

— reprezentatywne części pojazdu poddaje się opóźnieniu wynoszącemu 10 g w kierunku do przodu przez co najmniej 20 ms, lub

— należy wykonać badania z pkt 3.4.4–3.4.4.2 części 2 załącznika XII,

— w przypadku siodełek:

— w punkcie środka ciężkości siodełka przykłada się w kierunku do przodu siłę równą dziesięciokrotności ciężaru danego kompletnego siodełka.

2. Urządzenia przytrzymujące dla dzieci

2.1. Urządzenia przytrzymujące dla dzieci spełniające wymagania regulaminu EKG ONZ nr 44 (

22

) mogą być polecane przez producenta pojazdu do stosowania w pojazdach kategorii L2e, L5e, L6e i L7e wyposażonych w pasy bezpieczeństwa lub system ISOFIX.

2.1.1. W takim przypadku spełnione muszą być wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 16 dotyczące montażu urządzeń przytrzymujących dla dzieci, w tym te dotyczące informacji zawartych w instrukcji obsługi pojazdu.

2.2. Urządzenia przytrzymujące dla dzieci spełniające wymagania regulaminu EKG ONZ nr 44 mogą być polecane przez producenta pojazdu do stosowania w wózkach bocznych pojazdów kategorii L4e wyposażonych w pasy bezpieczeństwa lub system ISOFIX.

2.2.1. W takim przypadku kotwiczenia pasów bezpieczeństwa muszą spełniać wymagania pkt 1.3–1.6.2 części 1 załącznika XII oraz pkt 1–3.6.1 części 2 załącznika XII; przy czym siedzenia w wózkach bocznych mogą być wyposażone w dwupunktowe pasy biodrowe.

2.2.2. Spełnione muszą być wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 16 dotyczące montażu urządzeń przytrzymujących dla dzieci, w tym te dotyczące informacji zawartych w instrukcji obsługi pojazdu.