Artykuł 11c

Żaden nakaz, zarządzenie, środek ochrony prawnej, wyrok ani inne orzeczenie sądowe lub decyzja administracyjna wydane na podstawie art. 248.1 lub 248.2 kodeksu postępowania arbitrażowego Federacji Rosyjskiej lub równoważnego ustawodawstwa rosyjskiego lub w związku z tymi artykułami lub tym ustawodawstwem ani żaden nakaz, zarządzenie, środek ochrony prawnej, wyrok ani inne orzeczenie sądowe lub decyzja administracyjna wydane przez rosyjski sąd lub organ na podstawie innych przepisów rosyjskich, zgodnie z którym osoba, o której mowa w art. 17 lit. c) lub d), ponosi odpowiedzialność – umowną bądź deliktową lub na innej podstawie prawnej – lub które nadają, pośrednio lub bezpośrednio, skuteczność jakiemukolwiek roszczeniu, prawu lub rzekomemu zobowiązaniu wobec takiej osoby, także w związku z niewypłacalnością, upadłością, restrukturyzacją lub analogicznym postępowaniem, w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na podstawie niniejszego rozporządzenia, nie może być uznawany ani wykonywany, ani nie można nadać mu skuteczności w państwie członkowskim.