Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 342/2014 z dnia 21 stycznia 2014 r. uzupełniające dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania metod obliczania wymogów adekwatności kapitałowej w odniesieniu do konglomeratów finansowych Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział III — TECHNICZNE METODY OBLICZANIA
Artykuł 15
W mocyOkreślenie technicznego obliczania zgodnie z metodą 2 na podstawie dyrektywy 2002/87/WE
1. W przypadku gdy fundusze własne podmiotu objętego regulacją podlegają filtrowi ostrożnościowemu na podstawie odpowiednich przepisów sektorowych, zastosowanie ma jeden z następujących sposobów postępowania:
a) kwotę przefiltrowaną, stanowiącą kwotę netto do uwzględnienia przy obliczaniu funduszy własnych udziałów kapitałowych, należy dodać do wartości księgowej udziałów kapitałowych zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2002/87/WE, jeżeli kwota przefiltrowana zwiększa kapitał regulacyjny;
b) kwotę przefiltrowaną, o której mowa w lit. a), odlicza się od wartości księgowej udziałów zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2002/87/WE, jeżeli kwota przefiltrowana pomniejsza kapitał regulacyjny.
2. W przypadku bankowych lub inwestycyjnych konglomeratów finansowych znaczna inwestycja w podmiot sektora finansowego w rozumieniu art. 43 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 należący do sektora ubezpieczeń i niebędąca udziałem kapitałowym zostaje w całości odliczona od pozycji funduszy własnych podmiotu posiadającego dany instrument, zgodnie z przepisami sektorowymi mającymi zastosowanie do tego podmiotu.
3. Wewnątrzgrupowe inwestycje w instrumenty kapitałowe kwalifikujące się jako fundusze własne zgodnie z przepisami sektorowymi, przy uwzględnieniu odpowiednich limitów sektorowych, są odliczane lub wyłączane z obliczania funduszy własnych.
4. Dodatkowe wymogi kapitałowe oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.