Artykuł 9

1. W przypadku gdy stosowane mają być przepisy dotyczące sektora ubezpieczeń, za wymogi dotyczące wypłacalności służące obliczaniu dodatkowych wymogów adekwatności kapitałowej uznaje się kapitałowy wymóg dotyczący wypłacalności, o którym mowa w art. 100 i 218 dyrektywy 2009/138/WE, uwzględniający wszelki narzut kapitałowy zastosowany zgodnie z art. 37 tej dyrektywy, w następstwie art. 216 ust. 4, art. 231 ust. 7, art. 232, art. 233 ust. 6, art. 238 ust. 2 i 3 tej dyrektywy.

2. W przypadku gdy stosowane mają być przepisy dotyczące sektora bankowego lub sektora usług inwestycyjnych, za wymogi dotyczące wypłacalności służące obliczaniu dodatkowych wymogów adekwatności kapitałowej uznaje się wymogi w zakresie funduszy własnych określone w części trzeciej tytuł I rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz wymogi określone w tym rozporządzeniu lub w dyrektywie 2013/36/UE w zakresie utrzymywania funduszy własnych przewyższających te wymogi, w tym wymóg wynikający z procesu wewnętrznej oceny adekwatności kapitałowej określonego w art. 73 tej dyrektywy, wszelkie wymogi nałożone przez właściwy organ zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy, łączny wymóg w zakresie buforów określony w art. 128 ust. 6 tej dyrektywy oraz środki przyjęte zgodnie z art. 458 lub 459 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.