Artykuł 19

1. Zgodnie z zasadą zarządzania pośredniego przez beneficjentów IPA II beneficjent IPA II ustanawia sektorowe komitety monitorujące według obszarów polityki lub programów nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie pierwszej umowy finansowej powiązanej z odnośnym obszarem polityki lub programem. W stosownych przypadkach sektorowe komitety monitorujące można ustanawiać na zasadzie ad hoc w ramach innych metod wykonywania.

2. Każdy sektorowy komitet monitorujący dokonuje przeglądu skuteczności, wydajności, jakości, spójności, koordynacji i zgodności realizacji działań w obszarze polityki lub w ramach programu i ich zgodności z odpowiednimi strategiami sektorowymi. Sektorowy komitet monitorujący mierzy postępy w zakresie osiągnięcia celów działań i ich oczekiwanych wyników, rezultatów i skutków za pomocą wskaźników odnoszących się do sytuacji wyjściowej, oraz mierzy postępy w zakresie wykonania finansowego. Sektorowy komitet monitorujący przedstawia komitetowi monitorującemu IPA sprawozdanie oraz może przedstawiać wnioski dotyczące wszelkich działań naprawczych w celu zapewnienia osiągnięcia celów działań i zwiększenia skuteczności, wydajności, wpływu i trwałości udzielonej pomocy.

3. W skład sektorowego komitetu monitorującego wchodzą przedstawiciele właściwych krajowych instytucji i podmiotów, innych zainteresowanych stron, takich jak partnerzy gospodarczy, społeczni i środowiskowi, oraz — w stosownych przypadkach — organizacji międzynarodowych, w tym międzynarodowych instytucji finansowych i społeczeństwa obywatelskiego. W pracach komitetu uczestniczy Komisja. Przedstawiciel wysokiego szczebla beneficjenta IPA II przewodniczy posiedzeniom sektorowego komitetu monitorującego. W zależności od obszaru polityki lub programu Komisja może współprzewodniczyć posiedzeniom komitetu.

4. Każdy sektorowy komitet monitorujący przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

5. Posiedzenia sektorowego komitetu monitorującego odbywają się co najmniej dwa razy w roku. Możliwe jest również zwołanie posiedzeń ad hoc.