Artykuł 38

1. W ciągu trzech miesięcy od zawiadomienia państwa członkowskiego o decyzji zatwierdzającej program współpracy transgranicznej kraje uczestniczące ustanawiają wspólny komitet monitorujący.

2. W skład wspólnego komitetu monitorującego wchodzą przedstawiciele Komisji, krajowego koordynatora IPA i innych właściwych krajowych instytucji i podmiotów beneficjenta IPA II, uczestniczącego państwa członkowskiego lub uczestniczących państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, międzynarodowych instytucji finansowych i innych zainteresowanych stron, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego.

3. Wspólnemu komitetowi monitorującemu przewodniczy przedstawiciel jednego z krajów uczestniczących lub instytucji zarządzającej.

4. Komisja uczestniczy w pracach wspólnego komitetu monitorującego w charakterze doradczym.

5. Jeżeli EBI wnosi wkład do programu, może on pełnić funkcję doradcy w ramach prac wspólnego komitetu monitorującego.

6. Wspólny komitet monitorujący dokonuje przeglądu ogólnej skuteczności, jakości i spójności procesu wdrażania wszystkich działań służących realizacji celów określonych w programie transgranicznym, umowach finansowych i odpowiednich dokumentach strategicznych. W razie potrzeby może wydać zalecenia dotyczące działań naprawczych.

Zastosowanie mają również przepisy art. 49 i 110 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące jego funkcji.

Wspólny komitet monitorujący wraz z instytucją zarządzającą prowadzą monitorowanie poprzez odniesienie do wskaźników określonych w odpowiednim programie współpracy transgranicznej zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.

7. Wspólny komitet monitorujący przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

8. Posiedzenia wspólnego komitetu monitorującego odbywają się co najmniej raz w roku. Dodatkowe posiedzenia mogą być również zwoływane z inicjatywy jednego z krajów uczestniczących lub Komisji, w szczególności gdy są one poświęcone określonym zagadnieniom tematycznym.