Artykuł 6

1. Decyzje Komisji w sprawie przyjęcia programów spełniają wymogi niezbędne do uznania ich za decyzje w sprawie finansowania zgodnie z art. 84 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i art. 94 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.

2. W przypadku gdy w ramach takich decyzji przyjmuje się wieloletnie programy działania z podziałem zobowiązań na obszary polityki, o których mowa w art. 3 lit. a)–c) rozporządzenia (UE) nr 231/2014, programy, w stosownych przypadkach, zawierają orientacyjny wykaz dużych projektów. Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia wkładu finansowego na rzecz wybranego dużego projektu.

3. W umowach finansowych określa się między innymi warunki zarządzania pomocą w ramach IPA II, w tym mające zastosowanie metody realizacji, intensywność pomocy, terminy realizacji, jak również zasady kwalifikowalności wydatków. W przypadku realizowania programów zgodnie z zasadą zarządzania pośredniego przez beneficjenta IPA II umowa finansowa zawiera postanowienia wymagane w art. 40 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.

4. Umowy finansowe dotyczące programów współpracy transgranicznej, o których mowa w tytule VI rozdział II, mogą również zostać podpisane przez państwo członkowskie, w którym instytucja zarządzająca odpowiedniego programu ma swoją siedzibę. Wszystkie kraje uczestniczące w danym programie mogą podpisać jedną umowę finansową dotyczącą programów współpracy transgranicznej, o których mowa w tytule VI rozdział III.