Załącznik II

1) Tworzenie i rozwijanie w Unii ośrodków tranzytowych dla uchodźców i ośrodków rozpatrywania ich wniosków, w szczególności w celu wspierania działań w zakresie przesiedleń prowadzonych we współpracy z UNHCR.

2) Nowe podejścia, we współpracy z UNHCR, w zakresie dostępu do procedur azylowych, ukierunkowane na główne kraje tranzytu, takie jak programy ochrony dla określonych grup lub pewne procedury w zakresie rozpatrywania wniosków o udzielenie azylu.

3) Wspólne inicjatywy państw członkowskich w dziedzinie integracji, takie jak analizy porównawcze, wzajemne oceny lub badanie modułów europejskich, na przykład dotyczące nauki języka lub organizowania programów wprowadzających, które to inicjatywy mają na celu poprawę koordynacji polityk między państwami członkowskimi, regionami i organami lokalnymi.

4) Wspólne inicjatywy mające na celu określenie i wdrożenie nowych rodzajów podejścia w odniesieniu do procedur przy pierwszym kontakcie, oraz standardów ochrony i pomocy w przypadku małoletnich bez opieki.

5) Wspólne działania dotyczące powrotów, w tym wspólne działania w zakresie wykonywania unijnych umów o readmisji.

6) Wspólne projekty reintegracji w krajach pochodzenia mające na celu doprowadzenie do trwałych powrotów, a także wspólne działania zwiększające zdolności państw trzecich do wykonywania unijnych umów o readmisji.

7) Wspólne inicjatywy mające na celu przywracanie jedności rodziny i reintegrację małoletnich bez opieki w ich krajach pochodzenia.

8) Wspólne inicjatywy państw członkowskich w dziedzinie legalnej migracji, w tym tworzenie wspólnych ośrodków ds. migracji w państwach trzecich, a także wspólne projekty promujące współpracę między państwami członkowskimi mającą na celu propagowanie korzystania wyłącznie z legalnych kanałów migracji oraz informowanie o zagrożeniach związanych z nielegalną imigracją.

9. W państwach członkowskich zmagających się z wysoką lub nieproporcjonalną presją migracyjną – tworzenie, rozwijanie i prowadzenie odpowiednich ośrodków recepcyjnych, ośrodków zakwaterowania i ośrodków detencyjnych oraz odnośnych usług dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową lub obywateli państw trzecich, którzy przebywają w państwie członkowskim i nie spełniają lub przestali spełniać warunki wjazdu lub pobytu, a także wsparcie w obszarze zakwaterowania dla osób korzystających z ochrony międzynarodowej.