Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział 5 — ŚRODKI I SANKCJE ADMINISTRACYJNE
Artykuł 30
W mocySankcje administracyjne i inne środki administracyjne
1. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek sankcji karnych oraz bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych właściwych organów zgodnie z art. 23 państwa członkowskie zgodnie z prawem krajowym przyznają właściwym organom uprawnienia do stosowania odpowiednich sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych w związku co najmniej z następującymi naruszeniami:
a) naruszeniami art. 14 i 15, art. 16 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1, 2, 4, 5 i 8, art. 18 ust. 1–6, art. 19 ust. 1, 2, 3, 5, 6, 7 i 11 oraz art. 20 ust. 1; oraz
b) odmowy współpracy lub podporządkowania się wymogom czynności wyjaśniających, kontroli lub wnioskowi, o których mowa w art. 23 ust. 2.
Do dnia 3 lipca 2016 r. państwa członkowskie mogą postanowić, że nie określą przepisów dotyczących sankcji administracyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, jeżeli naruszenia, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), już podlegają sankcjom karnym określonym w prawie krajowym. W takim przypadku państwa członkowskie szczegółowo powiadamiają Komisję i EUNGiPW o odnośnych przepisach ich prawa karnego.
Do dnia 3 lipca 2016 r. państwa członkowskie szczegółowo powiadomią Komisję i EUNGiPW o przepisach, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim. Niezwłocznie powiadamiają one Komisję i EUNGiPW o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
2. Państwa członkowskie zapewniają, zgodnie z prawem krajowym, by w razie wystąpienia naruszeń, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), właściwe organy miały uprawnienia do nakładania co najmniej następujących sankcji administracyjnych i stosowania co najmniej następujących środków administracyjnych:
a) nakazu zobowiązującego osobę odpowiedzialną za naruszenie do zaprzestania określonego postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;
b) wyrównania korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, o ile możliwe jest ich ustalenie;
c) publicznego ostrzeżenia wskazujące osobę odpowiedzialną za popełnienie naruszenia oraz charakter naruszenia;
d) cofnięcia lub zawieszenia zezwolenia dla firmy inwestycyjnej;
e) tymczasowego zakazu sprawowania funkcji kierowniczych w firmach inwestycyjnych jak również w administratorach wskaźnika referencyjnego lub w podmiotach nadzorowanych przekazujących dane, wobec osoby pełniącej obowiązki zarządcze w firmie inwestycyjnej lub wobec innej osoby fizycznej, która ponosi odpowiedzialność za naruszenia;
f) w przypadku ponownych naruszeń art. 14 lub 15 – co najmniej dziesięcioletniego zakazu sprawowania funkcji kierowniczych w firmach inwestycyjnych, jak również w administratorach wskaźnika referencyjnego lub w podmiotach nadzorowanych przekazujących dane, wobec osoby pełniącej obowiązki zarządcze w firmie inwestycyjnej, w administratorze wskaźnika referencyjnego lub w podmiocie nadzorowanym przekazującym dane lub wobec innej osoby fizycznej, która ponosi odpowiedzialność za naruszenie;
g) tymczasowego zakazu zawierania transakcji na własny rachunek wobec osoby pełniącej obowiązki zarządcze w firmie inwestycyjnej, w administratorze wskaźnika referencyjnego lub w podmiocie nadzorowanym przekazującym dane lub wobec innej osoby fizycznej, która ponosi odpowiedzialność za naruszenie;
h) maksymalnych administracyjnych sankcji pieniężnych w wysokości co najmniej trzykrotnej wartości korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, o ile można je określić;
i) w przypadku osoby fizycznej – maksymalnych administracyjnych sankcji pieniężnych w wysokości co najmniej:
(i) w przypadku naruszeń art. 14 i 15 – 5 000 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.;
(ii) w przypadku naruszeń art. 16 i 17– 1 000 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.; oraz
(iii) w przypadku naruszeń art. 18, 19 i 20 – 500 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.; oraz
j) w przypadku osoby prawnej – maksymalnych administracyjnych sankcji pieniężnych w wysokości co najmniej:
(i) w przypadku naruszeń art. 14 i 15 – 15 % całkowitych rocznych obrotów osoby prawnej na podstawie ostatniego dostępnego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający lub 15 000 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.;
(ii) w przypadku naruszeń art. 16 – 2 % całkowitych rocznych obrotów na podstawie ostatniego dostępnego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający lub 2 500 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.;
(iii) w przypadku naruszeń art. 17 – 2 % całkowitych rocznych obrotów na podstawie ostatniego dostępnego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający. Jeżeli właściwe organy uznają, że kwota sankcji administracyjnej ustalona na podstawie całkowitych rocznych obrotów byłaby nieproporcjonalnie niska w odniesieniu do okoliczności, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. a), b) oraz d)–h), państwa członkowskie zapewniają, by takie organy mogły nałożyć sankcje administracyjne w wysokości co najmniej 2 500 000 EUR. Gdy osobą prawną jest MŚP, państwa członkowskie mogą zapewnić, by takie organy mogły alternatywnie nałożyć sankcje administracyjne w wysokości co najmniej 1 000 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.;
(iv) w przypadku naruszeń art. 18 i 19 – 0,8 % całkowitych rocznych obrotów na podstawie ostatniego dostępnego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający. Jeżeli właściwe organy uznają, że kwota sankcji administracyjnej ustalona na podstawie całkowitych rocznych obrotów byłaby nieproporcjonalnie niska w odniesieniu do okoliczności, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. a), b) oraz d) – h), państwa członkowskie zapewniają, by takie organy mogły nałożyć sankcje administracyjne w wysokości co najmniej 1 000 000 EUR. Gdy osobą prawną jest MŚP, państwa członkowskie mogą zapewnić, by takie organy mogły alternatywnie nałożyć sankcje administracyjne w wysokości co najmniej 400 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.;
(v) w przypadku naruszeń art. 20 – 0,8 % całkowitych rocznych obrotów na podstawie ostatniego dostępnego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający lub 1 000 000 EUR, a w państwie członkowskim, w którym walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 2 lipca 2014 r.
Odniesienia do właściwego organu w niniejszym ustępie pozostają bez uszczerbku dla zdolności właściwego organu do wykonywania swoich funkcji w jakikolwiek ze sposobów, o których mowa w art. 23 ust. 1.
Do celów akapitu pierwszego lit. j) w przypadku gdy osoba prawna jest jednostką dominującą lub jednostką zależną, która ma obowiązek sporządzać skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (
15
), całkowity roczny obrót stanowi kwota całkowitego rocznego obrotu lub odpowiadający mu rodzaj przychodów zgodnie z odpowiednimi dyrektywami o rachunkowości – dyrektywą Rady 86/635/EWG (
16
) w odniesieniu do banków oraz dyrektywą Rady 91/674/EWG (
17
) w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń – na podstawie ostatniego dostępnego skonsolidowanego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający najwyższej jednostki dominującej.
3. Państwa członkowskie mogą przyznać właściwym organom dodatkowe uprawnienia, oprócz uprawnień wymienionych w ust. 2, oraz ustanowić wyższe sankcje niż określono w tym ustępie.
4. Do celów niniejszego artykułu „małe i średnie przedsiębiorstwo” lub „MŚP” oznacza mikroprzedsiębiorstwo, małe lub średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE (
18
).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.