Artykuł 1

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się jednolite wymogi w odniesieniu do:

a) podawania danych o obrocie do wiadomości publicznej;

b) zgłaszania transakcji właściwym organom;

c) obrotu instrumentami pochodnymi w zorganizowanych systemach obrotu;

d) niedyskryminacyjnego dostępu do rozliczeń oraz niedyskryminacyjnego dostępu do obrotu wskaźnikami;

e) uprawnień właściwych organów, EUNGiPW i EUNB w zakresie interwencji produktowej oraz uprawnień EUNGiPW w zakresie kontroli zarządzania pozycjami i limitów pozycji;

f) świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej w formie oddziału bądź bez posiadania oddziału przez firmy z państw trzecich po wydaniu przez Komisję mającej zastosowanie decyzji w sprawie równoważności;

g) zezwoleń dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji oraz nadzoru nad nimi.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie na mocy dyrektywy 2014/65/UE i instytucji kredytowych posiadających zezwolenie na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (

1

) w przypadku świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej oraz do operatorów rynku wraz ze wszystkimi systemami obrotu, w jakich działają.

3. Tytuł V niniejszego rozporządzenia stosuje się również do wszystkich kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, którzy podlegają obowiązkowi rozliczania na mocy tytułu II rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

4. Tytuł VI niniejszego rozporządzenia stosuje się również do CCP i osób posiadających prawa własności do wskaźników.

4a. Tytuł VII rozdział 1 niniejszego rozporządzenia ma również zastosowanie do firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną na terytorium Unii.

5. Tytuł VIII niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie do firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną w Unii w formie oddziału bądź bez posiadania oddziału po wydaniu przez Komisję mającej zastosowanie decyzji w sprawie równoważności.

5a. Przepisy tytułu II i tytułu III niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, zgodnie z definicją w art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (

2

).

5b. Wszystkie systemy wielostronne muszą funkcjonować zgodnie z przepisami tytułu II dyrektywy 2014/65/UE dotyczącymi MTF lub OTF albo zgodnie z przepisami tytułu III tej dyrektywy dotyczącymi rynków regulowanych.

Podmioty systematycznie internalizujące transakcje muszą prowadzić działalność zgodnie z tytułem III niniejszego rozporządzenia.

Bez uszczerbku dla art. 23 i 28 wszystkie firmy inwestycyjne zawierające transakcje na instrumentach finansowych, których to transakcji nie zawiera się w systemach wielostronnych lub w ramach podmiotów systematycznie internalizujących transakcje, muszą przestrzegać przepisów art. 20 i 21.

6. Art. 8, 8a, 8b, 10 i 21 nie mają zastosowania do rynków regulowanych, operatorów rynku i firm inwestycyjnych w odniesieniu do transakcji zawartych przez członka Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), jeżeli członek ten uprzednio powiadomił swojego kontrahenta, że transakcja podlega wyłączeniu, oraz jeżeli zastosowanie ma jeden z poniższych warunków:

a) członek ESBC jest członkiem Eurosystemu działającym na mocy rozdziału IV Protokołu nr 4 w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE, z wyjątkiem art. 24 tego statutu;

b) członek ESBC nie jest członkiem Eurosystemu, lecz transakcja jest zawierana w ramach prowadzenia polityki pieniężnej lub walutowej, włącznie z operacjami prowadzonymi w celu utrzymania oficjalnych rezerw walutowych lub zarządzania nimi, do czego ten członek ESBC jest prawnie upoważniony; lub

c) transakcja jest zawierana w ramach prowadzenia polityki stabilności finansowej, do czego ten członek ESBC jest prawnie upoważniony.

7. Ust. 6 nie ma zastosowania do transakcji zawieranych przez któregokolwiek z członków ESBC, który nie jest członkiem Eurosystemu, w ramach prowadzenia jego operacji inwestycyjnych.

8. EUNGiPW w ścisłej współpracy z ESBC opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu wyszczególnienia operacji w ramach polityki pieniężnej, operacji walutowych i operacji w ramach polityki stabilności finansowej oraz rodzajów transakcji, do których mają zastosowanie ust. 6 i 7 względem członków ESBC niebędących członkami Eurosystemu.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 29 marca 2026 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu rozszerzenia zakresu stosowania ust. 6 na inne banki centralne.

W tym celu do dnia 1 czerwca 2015 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające traktowanie transakcji dokonywanych przez banki centralne państw trzecich, do których na potrzeby niniejszego ustępu zalicza się Bank Rozrachunków Międzynarodowych. Sprawozdanie obejmuje analizę ich zadań statutowych i wolumeny obrotu w Unii. Sprawozdanie to:

a) określa przepisy mające zastosowanie w odpowiednich państwach trzecich w odniesieniu do obowiązkowego ujawniania transakcji dokonywanych przez banki centralne, wraz z transakcjami dokonywanymi przez członków ESBC w tych państwach trzecich, oraz

b) ocenia potencjalny wpływ wymogów obowiązkowego ujawniania w Unii na transakcje dokonywane przez banki centralne państw trzecich.

Jeżeli w sprawozdaniu stwierdza się, że wyłączenie przewidziane w ust. 6 jest konieczne w odniesieniu do transakcji, których kontrahentem jest bank centralny państwa trzeciego prowadzący operacje związane z polityką pieniężną, operacje walutowe i operacje związane ze stabilnością finansową, Komisja przewiduje, że to wyłączenie ma zastosowanie do tego banku centralnego państwa trzeciego.