Artykuł 39a

1. Firmy inwestycyjne działające w imieniu klientów detalicznych, zdefiniowanych w art. 4 pkt 11 dyrektywy 2014/65/UE, lub klienci profesjonalni, o których mowa w sekcji II załącznika II do tej dyrektywy, nie otrzymują żadnych opłat, prowizji ani korzyści niepieniężnych od strony trzeciej za realizację zleceń tych klientów w określonym systemie wykonywania zleceń ani za przekazywanie zleceń tych klientów jakiejkolwiek stronie trzeciej w celu ich realizacji w określonym systemie wykonywania zleceń („płatność za przepływ zleceń”).

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do rabatów lub zniżek na opłaty transakcyjne w systemach realizacji zleceń, jeżeli jest to dozwolone zgodnie z zatwierdzoną i publiczną strukturą taryfową systemu obrotu w Unii lub systemu obrotu państwa trzeciego i jeżeli takie rabaty lub zniżki przynoszą korzyść wyłącznie klientowi. Zniżki lub rabaty nie mogą przynosić korzyści pieniężnej firmie inwestycyjnej.

2. Państwo członkowskie, w którym przed 28 marca 2024 r. miały siedzibę działające w imieniu klientów firmy inwestycyjne, które otrzymują opłaty, prowizje lub korzyści niepieniężne od strony trzeciej za realizację zleceń tych klientów w określonym systemie realizacji zleceń lub za przekazywanie zleceń tych klientów jakiejkolwiek stronie trzeciej w celu ich realizacji w określonym systemie wykonywania zleceń, może znieść ustanowiony w ust. 1 zakaz do dnia 30 czerwca 2026 r. w odniesieniu do firm inwestycyjnych podlegających jego jurysdykcji, jeżeli te firmy inwestycyjne świadczą usługi inwestycyjne na rzecz klientów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym państwie członkowskim.

W celu zastosowania zwolnienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, państwo członkowskie, które spełnia warunek określony w akapicie pierwszym, powiadamia w tym celu EUNGiPW do dnia 29 września 2024 r. EUNGiPW prowadzi wykaz państw członkowskich korzystających z tego zwolnienia. Wykaz podaje się do publicznej wiadomości i regularnie aktualizuje.