Artykuł 11

1. Jeżeli, stosownie do postanowień TFUE i jego protokołów 21 i 22, państwo członkowskie nie uczestniczy w finansowaniu szczególnego działania lub polityki Unii, jest ono uprawnione do obliczonego zgodnie z przepisami ust. 2 niniejszego artykułu dostosowania kwoty, jaką wpłaciło na poczet zasobów własnych w odniesieniu do każdego roku, w którym nie uczestniczyło w finansowaniu.

2. Komisja oblicza dostosowanie w ciągu roku następującego po danym roku budżetowym.

Obliczenia dokonuje się na podstawie następujących danych liczbowych związanych z odnośnym rokiem budżetowym:

a) całkowitego DNB w cenach rynkowych i jego składników, dostarczonego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003;

b) wyniku budżetu w zakresie wydatków operacyjnych odpowiadających danemu środkowi lub danej polityce.

Dostosowanie jest równe iloczynowi całkowitej kwoty odnośnych wydatków, z wyjątkiem wydatków finansowanych przez uczestniczące państwa trzecie, oraz wyrażonego procentowo stosunku DNB państwa członkowskiego uprawnionego do dostosowania do DNB wszystkich państw członkowskich. Dostosowanie jest finansowane przez uczestniczące państwa członkowskie według skali ustalonej na podstawie stosunku ich odnośnych DNB do DNB wszystkich uczestniczących państw członkowskich. Do celów obliczenia dostosowania kwoty przelicza się z waluty krajowej na euro według kursu wymiany obowiązującego w ostatnim dniu notowań w roku kalendarzowym poprzedzającym dany rok budżetowy, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

Dostosowania za każdy dany rok dokonuje się tylko jeden raz i jest ono ostateczne w przypadku późniejszej modyfikacji wielkości DNB.

3. Komisja w odpowiednim czasie powiadamia państwa członkowskie o kwotach dostosowania, tak aby mogły one wpłacić je na rachunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia.